Category Archives: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΡΙΩΝΟΣ-ΕΤΟΠΙΑ

ΑΡΙΩΝΑΣ


Αφιερωμένο στον Αρίωνα (Γεώργιος Νασιάκος) που εδώ και χρόνια έφυγε από την χθόνα…

…αφήνοντας μας το Όραμα και τους στοχασμούς του. 

Το έργο του είναι αποτυπωμένο στα βιβλία του:

ΕΤΟΠΙΑ Α’

        ( η ιδανική πολιτεία των Ανθρώπων – Ελλήνων)

ΕΤΟΠΙΑ Β’ Η θεωρία της ακαιρεότητας των 

υπερπλεγμάτων (με σύμπακτους 

Θεογονικούς-Κοσμογονικούς στοχασμούς) .

.

Advertisements

Το Θαύμα της Ευγνωμοσύνης!

Τι να πρωτοπεί κανείς για τη θαυματουργή επίδραση της ευγνωμοσύνης! Πόσες φορές την ημέρα λέτε ευχαριστώ; Κανονικό ευχαριστώ, όχι τυπικό μέσα από τα δόντια! Αν δεν το λέτε συνειδητά, μέσα από τη καρδιά σας, τότε χάνεται τη καταπληκτική ευκαιρία που σας δίνει αυτή η υπέροχη λέξη.

Η σημασία που έχει το να ευχαριστούμε ειλικρινά για τα πράγματα που λαμβάνουμε είναι τεράστια.
Όσο περισσότερο ευχαριστούμε για όλα τα καλά που δεχόμαστε, τόσο πιο πολύ ανοίγει ο δρόμος για να δεχτούμε περισσότερα.
Όταν είμαστε ευγνώμονες και το εκφράζουμε είτε από κοντά σε κάποιον, είτε του στέλνουμε νοερά την ευγνωμοσύνη μας από μακριά, η ενέργειά μας ανυψώνεται σε υψηλές συχνότητες, με αποτέλεσμα να βιώνουμε μια αρμονική και γαλήνια εμπειρία.

Ευγνωμοσύνη μπορούμε να εκπέμπουμε κάθε στιγμή, προς την Ανώτερη Δύναμη, το Πνεύμα της Δημιουργίας για όλα όσα έχουμε, για οποιαδήποτε κατάσταση έρχεται στη ζωή μας, για οτιδήποτε μας κάνει να νιώθουμε καλά, για τα μικρά και για τα μεγάλα!

Εκφράζοντας ευγνωμοσύνη για έναν άνθρωπο ή ένα γεγονός, δημιουργείται μια τεράστια μαγνητική δύναμη η οποία προσελκύει κι άλλους ανθρώπους, γεγονότα και τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε να νιώσουμε ακόμα καλύτερα.

«Αν δεν είχατε σκεφτεί ποτέ ότι η ευγνωμοσύνη εναρμονίζει το πνεύμα σας με τις δημιουργικές δυνάμεις του Σύμπαντος, σκεφτείτε το τώρα. Αν το αναλογιστείτε σοβαρά, θα διαπιστώσετε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα.»


Ενεργοποιώντας συνειδητά την αίσθηση της ευγνωμοσύνης στη καθημερινότητα μας, νιώθοντας βαθιά και αληθινά την ευχαρίστηση και την ικανοποίηση, μπαίνουμε σε μια κατάσταση αποδοχής και εκτίμησης, απελευθερώνοντας έτσι τις εσωτερικές αντιστάσεις που μπλοκάρουν την ανάπτυξη μας.
Η πορεία προς μια Ανώτερη Συνειδητότητα είναι μια πνευματική διαδρομή, ζούμε όμως σε έναν υλικό κόσμο και θα πρέπει να βρούμε τις γέφυρες ώστε να περνάμε αρμονικά από το υλικό στο πνευματικό επίπεδο, βιώνοντας τη πνευματικότητα στη καθημερινή μας ζωή. Μια σταθερή εσωτερική κατάσταση ευγνωμοσύνης, αποτελεί σύνδεση των δύο κόσμων, που μας μεταφέρει σε πολύ υψηλά δονητικά επίπεδα. Η ψυχή μας «τρέφεται» όταν εκπέμπουμε δυνατά συναισθήματα που πηγάζουν από αληθινή ευγνωμοσύνη.

Είναι συνήθεια το να εκτιμάμε διάφορα πράγματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι συνήθεια να ψάχνουμε να βρούμε κάτι που μας ευχαριστεί, που μας αρέσει και να ευγνωμονούμε γι αυτό. Κάντε την ευγνωμοσύνη καθημερινή σας συνήθεια! Η άσκηση στο να είμαστε ευγνώμονες για οτιδήποτε, είναι στην ουσία άσκηση προσέλκυσης υψηλότερων δονήσεων. Οι υψηλότερες δονήσεις είναι εκείνες με τις οποίες νιώθουμε καλά, είμαστε ευτυχισμένοι, και με τη σειρά τους προσελκύουν θετικές εμπειρίες ώστε να νιώσουμε ακόμα καλύτερα.

Όσο περισσότερο εξασκείστε στην αίσθηση της ευγνωμοσύνης, τόσο περισσότερο θα βλέπετε να υλοποιούνται οι βαθύτερες επιθυμίες σας, με διαφορετικούς, υπέροχους και απροσδόκητους τρόπους. Δεν έχει σημασία το πώς και το γιατί, σημασία έχει ότι το Σύμπαν πάντα ανταποκρίνεται σε αυτό που εκπέμπετε.
Η ενέργεια της αγάπης, της ευγνωμοσύνης, της συμπόνιας, επιστρέφουν σε σας από εκεί που δε το περιμένετε!

Αρκεί να οραματιστείτε κάτι που θέλετε, και έπειτα να νιώσετε τόσο μεγάλη ευγνωμοσύνη σα να το έχετε, και σύντομα θα δείτε τα αποτελέσματα! Το μυστικό είναι να νιώθετε πραγματικά και όχι να σκέφτεστε ότι κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Στη πραγματικότητα κοροϊδεύετε τον εαυτό σας όταν μένετε αδρανείς και δεν χρησιμοποιείτε τη τεράστια δύναμη της ευγνωμοσύνης! Σας είναι διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή, όπως όλα τα σημαντικά «εργαλεία» που υπάρχουν μέσα σας.

Η έλλειψη της ευγνωμοσύνης στη καθημερινότητά μας ευθύνεται συχνά για διάφορες καθυστερήσεις και αναβολές στα σχέδια μας. Είναι οι εσωτερικές αντιστάσεις που μπλοκάρουν και βάζουν εμπόδια στη διαδρομή. Μια καρδιά που δεν μπορεί να νιώσει ευγνωμοσύνη είναι κλειστή, δε μπορεί ούτε να αγαπήσει πραγματικά, και επηρεάζεται και το φυσικό σώμα. Αντίθετα τα αισθήματα ευγνωμοσύνης απελευθερώνουν σε όλο το σώμα θετικές ενδορφίνες που δημιουργούν την υγεία.
Έτσι κι αλλιώς μας ανεβάζει τη διάθεση, γεμίζει τη καρδιά μας με χαρά, και έτσι ελκύουμε φυσικά στη ζωή μας αυτά που επιθυμούμε, συντονισμένοι με την αφθονία του Σύμπαντος. Βλέπουμε πιο καθαρά, εστιαζόμαστε στη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων, με αποτέλεσμα να παίρνουμε πιο σωστές αποφάσεις με οδηγό την καρδιά. Γιατί μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη είναι ανοιχτή και μας επιτρέπει να ανεβαίνουμε όλο και ψηλότερα στο εξελικτικό ταξίδι της ψυχής μας.
Με το να ευχαριστούμε, ενεργοποιούμε θεραπευτική ενέργεια για μας και τους άλλους. Είναι τόσο σημαντικό να καλλιεργούμε μια στάση ευγνωμοσύνης!

Αρχίστε με το να νιώθετε ευγνωμοσύνη για αυτά που ήδη έχετε. Σίγουρα θα βρείτε αρκετά! Κοιτάξτε γύρω σας, μέσα σας, εκτιμήστε ό,τι πέφτει στην αντίληψή σας. Νιώστε ευγνωμοσύνη για το σώμα σας -σε όποια φάση κι αν βρίσκετε- για την οικογένεια σας, για το σπίτι σας, για τη δουλειά σας, τους φίλους σας -ακόμα και ένας καλός φίλος αξίζει την εκτίμηση σας- για το δώρο που σας έφεραν, για τα λουλούδια του γείτονα που σας ομορφαίνουν τη θέα, για το όμορφο τραγούδι που ακούσατε στο ράδιο, για τη καλή κουβέντα που σας είπε ο διπλανός, για το χαμόγελο που σας χάρισε ένας περαστικός, για το ότι έχετε τα δυο σας πόδια και περπατάτε, για τα δυο σας μάτια να βλέπετε, για την αγκαλιά του παιδιού σας, για την ζεστασιά του συντρόφου σας, για το ενδιαφέρον κάποιου δικού σας, για το βιβλίο που διαβάζετε, για τον αέρα που μπορείτε και αναπνέετε! Μην τα θεωρείτε όλα αυτά δεδομένα, δεν τα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Αναγνωρίστε πως υπάρχουν τόσα ωραία πράγματα για σας!
Έπειτα δοκιμάστε να νιώσετε ευγνωμοσύνη για όσα δυσάρεστα περάσατε. Μπορείτε να το κάνετε αυτό; Αν το καταφέρετε, μια καινούρια γνώση θα αναδυθεί από μέσα σας και μια νέα ενέργεια θα περιβάλλει τη ζωή σας. Η συνειδητοποίηση του ότι τα γεγονότα που μας βάζουν σε δοκιμασία έχουν το λόγο τους που έρχονται σε μας, ότι μαθαίνουμε μέσα από αυτά, ανοίγουμε και αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε το κάθε εμπόδιο σαν μια ευκαιρία εξέλιξης, σαν ένα τόξο που μας δείχνει ότι ίσως πρέπει να ακολουθήσουμε μια άλλη κατεύθυνση. Πάντα ένα εμπόδιο κρύβει ένα τόξο.

Το θέμα είναι να αντιληφθούμε τι κρύβεται πίσω από το τόξο!
Η ευγνωμοσύνη είναι μια στάση ζωής, είναι ευλογία, που ανοίγει τις πόρτες του δικού μας παραδείσου.


Η ευγνωμοσύνη, είναι το νέκταρ της ψυχής!


Απόσπασμα από το βιβλίο» Η Εξέλιξη της Ψυχής»
Λιάνα Τελειώνη Εκδ. Αλφάβητο Ζωής

Μάθε παιδί μου…Αρχαία

Η εκμάθηση των Αρχαίων Ελληνικών αναπτύσσει την αντίληψη και την οπτική ικανότητα των μικρών παιδιών.



 Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν Έλληνες επιστήμονες μετά από τριετή πειραματική έρευνα. Η τριετής πιλοτική πειραματική έρευνα του ψυχιάτρου Ι.Κ. Τσέγκου και των κλινικών ψυχολόγων Δ. Βεκιάρη και Θ. Παπαδάκη, απέδειξε ότι με τη μάθηση μιας γλώσσας όπως η Αρχαία Ελληνική μπορούν να αναπτυχθούν και άλλες ικανότητες εκτός από τις λεκτικές, καθώς το παιδί θα πρέπει να συγκεντρωθεί αρκετά λόγω του πολυτονικού συστήματος.


Μάλιστα, όπως τονίζουν, τα Αρχαία Ελληνικά ίσως θα μπορέσουν να αποτρέψουν ακόμη και την εμφάνιση της δυσλεξίας. Ειδικότερα, στο δείγμα της έρευνας φάνηκε ότι η εκμάθηση των Αρχαίων Ελληνικών επιδρά θετικά στις οπτικοαντιληπτικές ικανότητες και λειτουργίες των παιδιών ηλικίας 6-9 ετών και τις αναπτύσσει με επιταχυνόμενο ρυθμό.

Tο αποτέλεσμα αυτό συνδέεται με τον τύπο του ερεθίσματος (περισσότερα οπτικά σημεία, όπως τόνοι και πνεύματα). Το υποκείμενο εξασκείται σε ένα περισσότερο σύνθετο οπτικό ερέθισμα και έτσι φαίνεται να ωριμάζουν ταχύτερα οι αντιληπτικές και οι οπτικές λειτουργίες.
Ελπίζουμε την έρευνα αυτή να την διάβασαν και πρώην υπουργοί Παιδείας που συζητούσαν -και μάλιστα έντονα- την κατάργηση της Αρχαίας Ελληνικής από τα σχολεία..


Παιδεία…αρχαία ελληνική υπόθεση


Είναι αλήθεια ότι η Παιδεία, όπως και κάθε θεσμός, είναι μια ζωντανή πραγματικότητα, η οποία συνεχώς εξελίσσεται και προσαρμόζεται στις προκλήσεις και ανάγκες κάθε εποχής. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από τις πληροφορίες και τα στοιχεία για την παιδεία από την αρχαιότητα έως σήμερα. Η σημαντικότερη διαπίστωση είναι ότι η ελληνική παιδεία άρχισε ως ιδιωτική στην αρχαιότητα και στη συνέχει έγινε δημόσια, χωρίς, φυσικά, να απουσιάσει και το ιδιωτικό σχολείο, τουλάχιστον στις πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σήμερα, σα να θέλει να κλείσει ο κύκλος αυτός προωθείται η αναθεώρηση του Συντάγματος για να επιτραπεί η λειτουργία και ιδιωτικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, με τις γνωστές αντιδράσεις που κυριαρχούν τόσο στην εκπαιδευτική κοινότητα όσο και στη Βουλή.








Από τον Όμηρο

Τις πρώτες πληροφορίες για την παιδεία στην αρχαία Ελλάδα, μας τις δίνει η μυθολογία, με την αναφορά της στο σχολείο του Κενταύρου Χείρωνα, στο Πήλιο. Ο Όμηρος, μετά, είναι μια βασική πηγή για την παιδεία στην Ελλάδα πριν από τους ιστορικούς χρόνους. Είχε ως πρότυπο τους θεούς και τους ήρωες, με προσωποποίηση όλων των αρετών. Η εκπαίδευση και αγωγή των νέων γίνεται με την ιδιωτική πρωτοβουλία και με τα ιδανικά της Πολιτείας (θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια). Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη σωματική αγωγή και στον αθλητισμό γενικά (άλμα, πάλη, ακοντισμός, αρματοδρομία κ.ά.)

Το αθηναϊκό σύστημα


Το αθηναϊκό σύστημα αποβλέπει στην σωματική και πνευματική ανάπτυξη. Η αντίληψη του μέτρου, φανερώνεται από τη μαρτυρία του Θουκυδίδη: ο Αθηναίος ήταν προσωπικότητα συνδυασμένη με ικανότητες, στρατηγού, δικαστή, νομοθέτη, καλλιτέχνη και αθλητή. Μετά τα 7 χρόνια, τα κορίτσια ασχολούνται με τα οικιακά, ενώ τα αγόρια καθοδηγούνται από τον παιδαγωγό και από το σχολείο, που είναι ιδιωτικό. Η εκπαίδευση, ως τα 13 χρόνια, είναι υποχρεωτική και περιλαμβάνει 2 κύκλους. Έτσι, ως τα 9 τους χρόνια, τα παιδιά γυμνάζονται στο χορό, τη μουσική, το τόξο, το ακόντιο κ.ά. Από το 10ο χρόνο και πάνω μαθαίνουν ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. Από τα μαθήματα αυτά, όσα αφορούσαν τη σωματική τους άσκηση, γίνονταν στην παλαίστρα και το γυμνάσιο (γυμναστήριο), ενώ αυτά που αφορούσαν τη θεωρητική τους μόρφωση γίνονταν στα διδασκαλεία. Εκτός όμως από τα σχολεία αυτά, υπήρχαν και ιδρύματα για τη μέση εκπαίδευση των μαθητών από το 13ο-18ο χρόνο της ηλικίας τους. Σ’ αυτά διδάσκονταν πολεμικές ασκήσεις, αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία, μουσική, γυμναστική. Η μέση εκπαίδευση προοριζόταν για τα παιδιά των πλούσιων.


Σπαρτιατικό σύστημα

Εντελώς αντίθετος ήταν ο τρόπος ανατροφής των παιδιών στη Σπάρτη. Ο Ξενοφώντας και ο Πλούταρχος παρέχουν με ακρίβεια πληροφορίες για το σύστημα της σπαρτιάτικης αγωγής. Η αγωγή είναι στρατιωτική και ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι να δώσει στο κράτος άξιους πολεμιστές. Έτσι συνέπεια ήταν το ότι τα ανάπηρα παιδιά τα έριχναν στον Καιάδα. Τα παιδιά της Σπάρτης ήταν οργανωμένα σε στρατιωτικές ομάδες, με παιδευτικό ρόλο όπως συνέβαινε, εξάλλου, στην Κρήτη και στις περιοχές, όπου κατοικούσαν δωρικές φυλές.
Από την ηλικία των 7 ετών την ανατροφή των παιδιών αναλάμβανε η Πολιτεία με τους παιδονόμους, που είχαν την επίβλεψη των νέων, τους δίδασκαν λίγα γράμματα και μουσική, τους σκληραγωγούσαν τιμωρώντας και μαστιγώνοντας.
Συνήθιζαν οι νέοι να περπατούν ξυπόλυτοι, να κοιμούνται πάνω σε καλάμια και να είναι λιτοδίαιτοι. Η αυστηρή πειθαρχία και η τυφλή υποταγή στους ανώτερους ήταν τα βασικότερα καθήκοντα της νεολαίας. Στα κορίτσια είχαν αφήσει μεγάλες ελευθερίες. Μαζί με τα αγόρια, γυμνάζονταν κι αυτά.
Η αγωγή αυτή, που εφαρμοζόταν στα παιδιά μέχρι και ηλικίας 20 ετών, παρεχόταν σε κρατικά ιδρύματα υπό την εποπτεία των Εφόρων και μακριά από το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Το πρόγραμμα της αγωγής στους έφηβους περιλάμβανε την εξάσκησή τους στη μουσική και σε διάφορα αγωνίσματα. Επίσης τους δίδασκαν να είναι υπερήφανοι, ορμητικοί και σύντομοι στην ομιλία τους («λακωνίζειν» ή λακωνισμός). Από τα 20 ως τα 30 τους χρόνια, η αγωγή των νέων ήταν αποκλειστικά στρατιωτική.


Αλεξανδρινή εποχή

Όταν η Αλεξάνδρεια τον 3ο αιώνα μ.Χ. γίνεται η πρωτεύουσα του Ελληνισμού, έχουμε τη διαμόρφωση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Η ιδέα τους αποδίδεται στο Δημήτριο το Φαληρέα. Με τις υποδείξεις του, ο Πτολεμαίος ο Α’ ίδρυσε μια πραγματική Πανεπιστημιούπολη με το Μουσείο (ίδρυμα αφιερωμένο στις Μούσες) και τη Βιβλιοθήκη της.
Υπήρχαν αίθουσες παραδόσεων, εργαστήρια ανατομίας, αστεροσκοπείο, ζωολογικός και βοτανικός κήπος.

Η Βιβλιοθήκη των Πτολεμαίων ήταν η πλουσιότερη μέσα στον αρχαίο κόσμο με 700.000 τόμους. Επιστήμονες από διάφορα μέρη προσκλήθηκαν στα ιδρύματα αυτά για επιστημονικές έρευνες αμειβόμενοι με πλούσιες δωρεές από το βασιλικό ταμείο.

Σ’ αυτά συγκεντρώθηκαν με φροντίδα και διασώθηκαν οι θησαυροί του ελληνικού πνεύματος. Τέτοιες ανώτατες οργανωμένες σχολές ιδρύθηκαν ακόμη στην Πέργαμο, Αντιόχεια και Ρόδο.
Ο Άτταλος μάλιστα, θέλοντας να ξεπεράσει τους Πτολεμαίους, ίδρυσε στην Πέργαμο, Βιβλιοθήκη, Μουσείο, με περίφημη Ιατρική Σχολή (Γαληνός). Στην αρχαία Ελλάδα δε διατυπώθηκε μορφή νόμου για την καθιέρωση της παιδείας ως υποχρεωτικής, και τούτο γιατί η Παιδεία ήταν αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Στην εποχή των Πτολεμαίων θεσπίστηκε η επιχορήγηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.


ΠΗΓΗ

Παιδιά μου ΕΛΛΗΝΕΣ είμαι η πατρίδα σας η ιερή! Γιατί με αρνείστε, γιατί με προδίδεται, γιατί κάνετε ένα τόσο μεγάλο έγκλημα κατά της Χώρας σας;;;

Πατριώτες, Έλληνες γονείς, Έλληνες σε όλο τον κόσμο!

Συνεχίζετε να μην καταλαβαίνεται, να αδιαφορείτε για το έγκλημα, δεν είναι οικονομικό, το οικονομικό είναι ένα από τα εργαλεία κατά του Ελληνισμού, κατά της Ελληνικής γλώσσας!
Σήμερα και εχθές δέχομαι μηνύματα υβριστικά γιατί υπερασπίζομε την Ελληνική γλώσσα!
Δέχομαι δελτία τύπου από όλα τα κομματικά παραμάγαζα ότι η Ενδεδειγμένη Ελληνική γλώσσα είναι των 140 ειδικών όπως δηλώνουν πρυτάνεων προδοτών!
Με λύπη διαπιστώνω ότι σοβαρά υποτίθεται πατριωτικά ιστολόγια δείχνουν τσόντες και κομματικά αποβράσματα και κάνουν την πάπια!
Η προδοσία έχει βάθος, πλάτος, μάκρος, ύψος, σκοτάδι, βούρκο!
Και όμως οι πνευματικοί αυτής της βασανισμένης χώρας κάνουν την πάπια, είναι απασχολημένοι με τις επενδύσεις, δεν προκάμουν, γράφουν κανένα βιβλίο με παραποιημένα ψέματα για να πρωτοτυπήσουν και να μεγαλώσουν το πουγκί τους σε βάρος ενός ενδόξου λαού!
Δάσκαλοι καθηγητές γονείς κάνουν συμβούλια γονέων πως θα κάνουν κανένα πάρτι να αυτοδιαφημίσουν το μοντελάκι που θα φοράνε, ή να αυτοπροβληθούν για να καταλάβουν κάποια θέση η πολιτικό θώκο!
140 πρυτάνεις δηλώνουν ευθαρσώς την προδοσία τους και δεν ζητάμε τα ονόματά τους να τα γράψουμε στην λίστα των προδοτών με μελανά γράμματα!
Γιατί τόση μεγάλη προδοσία σε αυτή την ιερή χώρα;;;
Διαβάστε παρακαλώ παρακάτω το κείμενο έκθεσης μαθήτριας με την νέα Φρικιαστική αποτύπωση της νέας Ελληνικής γλώσσας!
Πατριώτες πείσω στην πλάτη μου έχω χιλιάδες βιβλία, μια τεράστια βιβλιοθήκη όλα αυτά είναι άχρηστα να διδάξω τον εγγονό μου, θα τα κάψουμε!
Να γιατί σας λέω για τους 140 σύγχρονους ειδικούς πρυτάνεις εφιάλτες, να πως θα πουλήσουν βιβλία σε βάρος της γλώσσας, να πως παλιά καίγανε τις βιβλιοθήκες στον μεσαίωνα, σήμερα τα καίνε τα βιβλία με 140 ειδικούς προδότες!
Οι θεματοφύλακες της γλώσσας δάσκαλοι και καθηγητές τι κάνουν;;;;
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ


Πηγή:http://www.arxaiaithomi.gr/

6/4/1941

Το πρώτο Γερμανικό πολεμικό ανακοινωθέν της 6ης Απριλίου 1941.-
« Τα επιτεθέντα Στρατεύματά μας, προσέκρουσαν εις πείσμονα αντίστασην.
Η ικανότητα του εχθρού (Ελλήνων) για άμυνα, παραμένει αμείωτος».
Ημέρες και νύχτες διαρκή η γιγαντομαχία…΄Όλα τα εχθρικά κύματα θραύονται πάνω στην Ψυχή του ΄Ελληνα Στρατιώτη…
9 Απριλίου 1941, 17.15΄.-
Οι Γερμανοί επιστρέφουν στις θέσεις τους. Γερμανικό αυτοκίνητο με υψωμένη της λευκή σημαία, πλησιάζει τις Ελληνικές θέσεις στο κεντρικό δρόμο Κούλας-Σιδηροκάστρου… Τρεις ΄Ελληνες στρατιώτες με επικεφαλή τον Ανθ/γό Ι. Δαμιανό πήγε προς συνάντησή τους. Ο επικεφαλής Γερμανός αξιωματικός, χαιρετά τους ΄Ελληνες σε στάση προσοχής και ζητά την παράδοση του οχυρού διότι οι Γερμανοί ήδη έχουν εισέλθει στην Θεσσαλονίκη και υπεγράφη ανακωχή.
Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απήντησε.-
«Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται»!!!

Ο Γερμανός αξιωματικός διαβεβαιώνει στην στρατιωτική του τιμή,πως δεν πρόκειται για τέχνασμα και ορίζει την επομένη 10η Απριλίου 1941 και ώρα 18.00΄νέα συνάντηση.
Στις 10 Απριλίου το οχυρό εγκαταλήφθηκε…
Εξερχόμενοι οι ΄Ελληνες μαχητές, απολαμβάνουν τιμές από Γερμανικό άγημα, το
οποίο καλείται να επιθεωρήσει ο ΄Ελλην Ταγματάρχης!
Η Ελληνική Σημαία δεν υποστέλλετε, παρά μόνο μετά την αποχώρηση και του τελευταίου ΄Ελληνα Στρατιώτη. Τα ξήφη των αξιωματικών και τα όπλα δεν αφαιρέθηκαν!
Ο Γερμανός Ταγματάρχης, Max Wuensche , μετέπειτα Αξιωματικός των SS και Υπασπιστής του Αδόλφου Χίτλερ, απευθεινόμενος στον ΄Ελληνα Ταγματάρχη, είπε.-
«Σας διαβιβάζω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό των ανωτέρων μου. Οι Γερμανοί αισθανόμεθα υπερήφανοι που είχαμε αντίπαλο έναν τόσο ηρωικό Στρατό».
Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο…« εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή…αδύνατον να προχωρήσουμε. ΄Οποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι τα λίγα και με δυσκολία φτιαγμένα αυτά οχυρά, θα ήταν τόσο δυνατά και μοντέρνα!
Ποιος μπορούσε να πιστέψει ότι οι ΄Ελληνας θα μας αντιστέκονταν τόσο σκληρά, με τόσο πείσμα και ηρωισμό!».
Οι Γερμανοί δεν κράτησαν αιχμαλώτους εις ένδειξη τιμής και σεβασμού…
Σ΄ένα οχυρωματικό συγκρότημα προκάλυψης, ένας Γερμανός Ταγματάρχης,ζητά να συναντήσει τον Διοικητή του…Παρουσιάζετε αγέρωχος ο Λοχίας ΄Ιντζος! Ο Γερμανός δεν μπορεί να πιστέψει πως το οχυρό διοικείται από έναν έφεδρο Λοχία! Του λέει
«Λοχία τούτο το μακελειό είναι δικό σου έργο. Μου σκότωσες τους καλύτερους άνδρες μου. Σε συγχαίρω!» Του δίνει το χέρι και κατόπιν διατάζει την εκτέλεσή του…Πάνω από 200 επίλεκτοι Γερμανοί Καταδρομείς κείτονταν νεκροί…
Σ΄ένα άλλο παρόμοιο περιστατικό, στην παράδοση του οχυρού «Καρατάς» ο Γερμανός αξιωματικός ζητά να δει κι αυτός τον ΄Ελληνα Διοικητή…Παρουσιάζεται ένας νεαρός Ανθυπολοχαγός… Σαστισμένος ο Γερμανός Ταγματάρχης του προτάσσει το χέρι του και του λέει ,«Ανθυπολοχαγέ…Σε συγχαίρω! Μου θανάτωσες 400 άνδρες!».
Ο ίδιος ο Χίτλερ, τον Μάιο του 1941, ενώπιον του Ράιχσταγκ , ομολόγησε.-
«Η ιστορική δικαιοσύνη με υποχρεώνει να διατυπώσω πως, από όλους τους αντιπάλους μας, τους οποίους αντιμετωπίσαμε, ο ΄Ελλην Στρατιώτης επολέμησεν με ύψιστον ηρωισμόν και αυτοθυσίαν και συνθηκολόγησε μόνον όταν η περαιτέρω αντίστασή του ήτο αδύνατος και κατά συνέπειαν μάταια».
«ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»

«Τα Έθνη τα μικραίνουν ή τ’ απαθανατίζουν οι πολίτες τους. Κάθε πατρίδα χαίρεται τόση ευτυχία, όση αναλογεί στη σωφροσύνη των πολιτών της. Είναι όμως ν’ απορείς! Άμα μπήκαν οι Γερμανοί στο συγκρότημα “Μολών λαβέ” του οχυρού Ρούπελ, απάνω απ’ τους νεκρούς βρήκαν γραμμένη με κιμωλία τη φράση: “Στις Θερμοπύλες σκοτώθηκαν οι Τρακόσιοι. Εδώ θα πέσουν οι Ογδόντα”.
Οι Σπαρτιάτες οι παλιοί ετοιμάζονταν από παιδιά με προσεχτική αγωγή για μεγάλα έργα. Τούτους τους φαντάρους, πότε νοιάστηκε η δική μας πολιτεία να τους διαπαιδαγωγήσει; Το κράτος τους είχε εγκαταλείψει στην τύχη τους κι οι διάφορες αναρχικές προπαγάνδες τους κατηχούσαν ελεύθερα. Ποιός είχε σταλάξειστις καρδιές τους, το μοναδικό δίδαγμα της αυτοθυσίας;
Η Ράτσα!
Αυτή ένωσε μπροστά στον κίνδυνο τους Έλληνες, χωρίς εξαίρεση. Όταν τα χιόνια σταμάτησαν την προέλαση του στρατού μας στην Αλβανία, κάποιος μέραρχος φοβήθηκε πως οι αφάνταστες κακουχίες, θα μπορούσαν να κλονίσουν το ηθικό του μετώπου και ζήτησε στα συντάγματά τουνα του στείλουν πίνακες από τους στρατιώτες εκείνους που ήταν γνωστοί ως κακόγνωμοι, για να τους απομακρύνει. Άμα όμως έλαβε τους πίνακες αυτούς, διάβασε έκπληκτος : “Δεκανεύς τάδε, εφονεύθη εις την μάχη της Μόροβας. Στρατιώτης τάδε, ετραυματίσθη εις την επίθεσιν της Ντούσνιτσας. Στρατιώτης τάδε, επροτάθη για πολεμικόν σταυρόν”.
Σε μια εποχή που μεγάλα κράτη κλονίσθηκαν κι είχαν διαλυθεί οι στρατοί τους, η φωνή της ράτσας οδήγησε τους δικούς μας φαντάρους, να πολεμήσουν σα να είχαν αναστηθεί, από την ίδια την αρχαία Αθήνα……»
(Απόσπασμα από το βιβλίο Ρούπελ του Χ. Ζαλοκώστα)

in out.gr

ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 21. ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

“Η Επανάστασις η ιδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν, από όσας γίνονται σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης οι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιοι πόλεμοι. Ο ιδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήταν Έθνος με άλλο Έθνος, ήταν με ένα λαό…” (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης).

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ