Category Archives: ΑΠΟ-ΠΑΡΑΜΥΘΟΠΟΙΗΣΙΣ

Ο ελληνικός ανθελληνισμός

Του καθηγητή ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ Πανεπιστήμιο Αιγαίου από τις 06/04/2008

Από την αρχή ο ανθελληνισμός ήταν η άλλη πλευρά του νομίσματος του φιλελληνισμού. Ο φιλελληνισμός ήταν έρωτας του ιδανιστικού Ελληνισμού, έρωτας του ελληνικού πολιτισμού όπως αυτό εκφραζόταν στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική, την επιστήμη, τα έργα των προγόνων.

Ανθελληνισμός ήταν η στάση απογοήτευσης του φιλέλληνα που προέκυπτε από την επαφή του τελευταίου με τους συγχρόνους του υπαρκτούς Έλληνες, δηλαδή τους ανθρώπους της καθημερινότητας, τους ανθρώπους όπως εσύ κι εγώ, με όλα τα πάθη και τις μικρότητες. Η ανώμαλη προσγείωση από το ιδανικό στο πραγματικό είναι μια κίνηση που στην πολιτική ψυχολογία εξηγεί την έκπτωση του έρωτα σε μίσος, του φιλελληνισμού σε ανθελληνισμό!
Ήδη οι Ρωμαίοι ήταν ταυτόχρονα εραστές της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και εχθροί των Ελλήνων της εποχής τους, για τους οποίους επεφύλασσαν τις κατηγορίες του γραικυλισμού, της διπροσωπίας, της υποκριτικής δουλικότητας κ.λπ.
Τον ίδιο διχασμό παρατηρούμε καθ’ όλον τον μεσαίωνα στη στάση τόσο των Φράγκων όσο και των Αράβων απέναντι στον Έλληνα. Κατά την ένδοξη ελληνική επανάσταση του 1821 οι φιλέλληνες Ευρωπαίοι που πολέμησαν κατά των Τούρκων δεν παρέλειψαν να δώσουν δείγματα της απογοήτευσής τους από τους έλληνες συμπολεμιστές τους, οι οποίοι όχι μόνο δεν φορούσαν πλέον χιτώνες αλλά διακρίνονταν από φθόνο, εριστικότητα, φιλαυτία, άγνοια και τόσες άλλες «ανθρώπινες, υπερβολικά ανθρώπινες!» (Νίτσε) κακίες.
Συνοπτικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το δίπολο φιλελληνισμός – ανθελληνισμός ισούται με έρωτα για τους απελθόντες και μίσος για τους ζώντες Έλληνες!


Οι Βαυαροί που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τον θάνατο του Καποδίστρια ήσαν αναμφισβήτητα μεγάλοι εραστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ως εξ αυτού οργάνωσαν την ελληνική σχολική παιδεία κατά τα πρότυπα της γερμανικής φιλελληνικής παιδείας. Όμως έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία Έλληνες το γένος έλαβαν φιλελληνική παιδεία ως βάση της ιδίας εθνικής ταυτότητας! Οι Έλληνες έγιναν εφεξής «φιλέλληνες». Εμβολιάστηκαν δηλαδή με τη σχιζοειδή στάση της απόλυτης καταξίωσης, με την ταυτόχρονη απόλυτη απαξίωση του εαυτού του. Μια εγγενής αστάθεια του χαρακτήρα, μια ανεδαφική, κυκλοθυμική εκτίμηση των πραγμάτων έγινε εφεξής κεντρικό συστατικό της ελληνικής ψυχής.
Σε συλλογικό επίπεδο οι ιστορικές συγκυρίες προκαλούν την ανάδυση του ενός ή του άλλου πόλου στο προσκήνιο. Οι επιτυχίες γρήγορα επιφέρουν ναρκισσισμό, ενώ οι αποτυχίες καταθλιπτική αυτοαπαξίωση έως αυτομαστίγωση. Η ελληνική ψυχή φαίνεται να έχει χάσει κάθε μέτρο.

Δεν είναι μετά από αυτά απορίας άξιον ότι μετά τη ντροπή των Υμίων και το όνειδος της παράδοσης του ικέτη Οτσαλάν (και τα δύο έργα όχι βεβαίως του λαού, αλλά της σημιτικής ηγεσίας) η ελληνική αυτοεκτίμηση έκανε, με τη γνωστή απολυτότητα, βουτιά στο κενό. Όμως εκεί την περίμεναν αυτήν τη φορά -αλίμονο (!)- εχθροί αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρον την αδυναμία της, ώστε να μην μπορέσει πλέον (αυτή είναι η επιδίωξή τους) να ανακάμψει.
Οι εχθροί αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά την ελληνική κυκλοθυμία, αλλά και το ελληνικό πείσμα απέναντι σε κάθε εξωτερική παρέμβαση, επόμενο ήταν να ζητήσουν και να βρουν ερείσματα για την υπονομευτική δράση τους στο εσωτερικό του απογοητευμένου έθνους.

Τέτοια ερείσματα όντως βρήκαν: στα φιλόδοξα, άκρως ανταγωνιστικά καπετανάτα των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, στη μεταπραττική ακαδημαϊκή διανόηση των πανεπιστημίων, στο πειρατικό κεφάλαιο των νεόκοπων εκατομμυριούχων των τηλεπικοινωνιών, των ΜΜΕ και των τραπεζών.




Με αυτούς τους πολιορκητικούς κριούς εκπόρθησαν στο τέλος το ίδιο το κράτος, το οποίο, από εντεταλμένος προστάτης του έθνους ανεπαισθήτως μεταλλάχθηκε σε συνειδητό πλέον πολέμιο του έθνους και κατ’ επίτασιν του ιδίου του γένους των Ελλήνων. Οι ενορχηστρωμένες αυτές δράσεις των εχθρών του Ελληνισμού στο εσωτερικό του επί του παρόντος βιώνονταν ως μια ιδιαίτερα σφοδρή μορφή του κατά τα άλλα εγγενούς ανθελληνισμού των Ελλήνων, ως μία αρρώστια της βούλησης και του θυμικού, την οποία η συλλογική ψυχή αδυνατεί τόσο να κατανοήσει, όσο και να ανακάμψει από αυτήν.



Έτσι θα μπορούσε κανείς να πλησιάσει ένα πλήθος ακατανόητων κατ’ αρχήν φαινομένων του εξωκοινοβουλευτικού πολιτικού γίγνεσθαι, όπως την πλήρη απαξίωση του Ελληνισμού ως ουσίας και ως ονόματος στη συνείδηση των εμπνευστών γκραφίτι των Εξαρχείων του τύπου:

«Κρεμάλα στους ελληνόψυχους!».

Ή «Έλληνας είσαι και φαίνεσαι!».

Ή (μέσα στο Πολυτεχνείο): 

«Σκοτώστε τους Έλληνες – τους Έλληνες που γεννάνε Έλληνες – τους Έλληνες!».

Μπροστά στο ανθελληνικό μίσος των χιλίων και μίας αριστερίστικων ομάδων του «χώρου», η σκοπιανή αφίσα στην πρόσφατη διαδήλωση υπέρ της Μακεδονίας α λα Σκόπια «Fuck Greece», που είδαμε όλοι στην οθόνη της ΕΤ3, φαντάζει μάλλον συγκρατημένη.
   
Ή πάρτε τις περυσινές αφίσες του «χώρου» στην Πατησίων κατά της 28ης Οκτωβρίου: «Σταματήστε τις παρελάσεις διότι ενισχύουν τον πατριωτισμό!». Εδώ η λέξη «πατριωτισμός» είναι περίπου συνώνυμη του «φασισμός». Συγγενής εκδοχή είναι και η φράση «ξεφτίλες πατριώτες» στον τοίχο του Πολυτεχνείου.
Την αποστροφή προς την έννοια πατρίδα εκφράζουν γκραφίτι του τύπου «καμία πατρίδα!», ενώ φράσεις του τύπου «πατρίδα μας είναι η Γη!» προσφέρουν τον πλανήτη ως -οικολογικής εμπνεύσεως- υποκατάστατο της απορριπτέας ελληνικής πατρίδας. Η δυσανεκτικότητα των αριστεριστών προς την ελληνική πατρίδα και την ίδια τη λέξη Έλληνας δεν επεκτείνεται παρά ταύτα σε άλλους λαούς και πατρίδες, εφόσον δεν αμφισβητούν ούτε τους Αλβανούς ούτε τους Κούρδους, τους Τούρκους, τους Ινδιάνους, τους Ιρακινούς, τους «Μακεδόνες» και το δικαίωμα όλων αυτών σε μία πατρίδα, γι’ αυτό και αγωνίζονται π.χ. υπέρ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» (όπως άλλωστε και ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου»).


Μόνο στους Έλληνες που παραδόξως επιμένουν να αγαπούν την Ελλάδα επιφυλάσσει το φαντασιακό του τεχνηέντως ενισχυμένου ντόπιου ανθελληνισμού την κατηγορία του «ελληναρά» και «εθνικιστή».

   Η απολυτότητα του μίσους για την ελληνικότητα (με όλες τις παραδόσεις, την ιστορία και τους θεσμούς που την εκφράζουν) πάει χέρι χέρι με την απεριόριστη λατρεία του «χώρου» για τους μετανάστες. «Είμαστε όλοι μετανάστες!» και «είμαστε όλοι Αλβανοί!» διηγούνται εδώ οι τοίχοι, τα φυλλάδια, τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ. «Νομιμοποιήστε τους όλους!». «Όχι διακρίσεις ανάμεσα σε νόμιμους και παράνομους!». «Κάτω τα σύνορα, κάτω το έθνος, είμαστε όλοι πολίτες του κόσμου!» ουρλιάζουν με ένα στόμα οι τηλεκατευθυνόμενοι επαρχιώτες, «είμαστε παιδιά της φύσης!» επισημαίνουν οι νεοχίπηδες του ελληνικού 21ου αιώνα…
Εθνικά προβλήματα δεν υπάρχουν, είναι αποκυήματα της φαντασίας των Ελληναράδων, δεν υπάρχει Τσαμουριά, Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος, οι καλοί αυτοί άνθρωποι ζουν αλλού, σ’ ένα αερόπλοιο που αιωρείται ελεύθερα κάπου μεταξύ Καλιφόρνιας και Σαμπάλα.
Δεν υπάρχουν γέροι έλληνες συνταξιούχοι που φυτοζωούν, σχολεία «διαπολιτισμικής» αμάθειας και εγκληματικότητας, ελληνικό προλεταριάτο που αντικαθίσταται από Ασιάτες με μηδενική ταξική συνείδηση, μαφίες ξένων εγκληματιών που τρομοκρατούν τις λαϊκές αστικές περιοχές.
Δεν υπάρχουν ούτε ευρωπαϊκά κράτη τα οποία διακηρύσσουν τους κινδύνους του «πολυπολιτισμού» (Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.λπ.), όχι, υπάρχει μόνο η θεσπέσια ελληνική -δηλαδή ανθελληνική- αποθρασυμένη από την αφειδώς παρεχόμενη ενθάρρυνση νεολαιίστικη πρωτοπορία.

   Διότι περί νεολαίας πρόκειται, νεολαίας πληγωμένης από τις εθνικές ντροπές που συστηματικά απεργάζονται οι πράκτορες στα ανώτερα κλιμάκια του κράτους, νεολαίας πληγωμένης από μια πατρίδα για την οποία δεν μπορούν να είναι περήφανοι. Ούτε σε ό,τι αφορά στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον πολιτισμό!      
   
  Όμως αυτή η νεολαία περνάει πλειοψηφικά από το πανεπιστήμιο κι εκεί την περιμένουν αριβίστες διανοούμενοι της λάιτ Αριστεράς οι οποίοι, ήδη επί Κλίντον, στρατολογήθηκαν διεθνώς ως προπαγανδιστές της Νέας Εποχής της Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της αχαλίνωτης κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων και σκλάβων ανά τον πλανήτη. 


Εδώ λοιπόν, στο μεταλλαγμένο πρώην ελληνικό πανεπιστήμιο οι νεολαίοι μας μαθαίνουν τη σεχταριστική θεωρία της ιστορίας για την οποία το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», οι αγωνιστές του ένδοξου ’21 είναι κήρυκες του επάρατου πατριωτισμού, η αρχαία Ελλάδα ασήμαντος, ετερόφωτος πολιτισμός, η συνέχεια του ελληνικού γένους ανύπαρκτη, η απελευθέρωση του λίκνου του Ελληνισμού από τον Τούρκο αιμοσταγής κατάκτηση και πάει λέγοντας.

Μαθαίνουν επίσης ότι η δημοκρατία δεν είναι κατάκτηση του επαναστατημένου έθνους, αλλά υπόσχεση του μελλοντικού «πολιτικού πολυπολιτισμού», δηλαδή των υπεράριθμων εποίκων – λαθρομεταναστών στους οποίους θα αποδοθούν (ανεξαρτήτως αριθμών και προελεύσεως) από το ανθελληνικό κράτος πολιτικά δικαιώματα, προκειμένου να εκπαραθυρώσουν το εναπομείναν γένος των Ελλήνων από το ιστορικό του λίκνο. 

   
    Τέλος, μαθαίνουν ότι όποιος αρνείται τις επιστημονικές αυτές αλήθειες που οι ανελλήνιστοι αυτόκλητοι διαφωτιστές των πανεπιστημίων εισήγαγαν στην Ελλάδα από την αγγλοσαξωνική Εσπερία, δεν μπορεί να είναι άλλο από πρωτόγονος εθνικιστής και ρατσιστής.
   
Οι νεολαίοι μας αυτοί λοιπόν εξέρχονται μαζικά από τα πανεπιστήμια με τα πληθωριστικά δωρεάν πτυχία και τον «επιστημονικό» ανθελληνισμό στην τσέπη.
Άπαξ και είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, έχουν τον χρόνο, και βεβαίως τον ενθουσιασμό, να δοκιμάσουν τις νεοαποκτηθείσες ιδέες τους στην πράξη.       
   
Οργανώνονται λοιπόν πολιτικά σε ομάδες έτοιμες να τα βάλουν με την εξουσία, με το εθνικιστικό κράτος που αποδιώχνει τους μετανάστες και τη βίαιη αστυνομία του που ειδικεύεται στη σφαγή αθώων αναρχικών. Εξ ου και η εξάσκηση στη ρυθμική απαγγελία της ρίμας «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!»
   
Όμως εδώ αρχίζουν οι απογοητεύσεις: Ξαφνικά ένας κεντρικός εκπρόσωπος της κρατικής εξουσίας, ο υπουργός Εσωτερικών, ακούγεται να λέει προς τους μετανάστες «ευχαριστούμε που ήλθατε» και στη συνέχεια «θα τους νομιμοποιήσουμε όλους!». 
Πιο πριν ακούστηκε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να λέει κι αυτός στους λαθρομετανάστες «ευχαριστούμε που επιλέξατε την Ελλάδα», τονίζοντας σε άλλη ευκαιρία ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στο έθνος και την ιστορία του, γιατί αυτό «δημιουργεί καθεστώτα αυταρχικά».

   Μαζί μ’ αυτά οι νεολαίοι μας βλέπουν το υπουργείο νέας γενιάς να τυπώνει φυλλάδια κατά των ρατσιστών (του ελληνικού λαού), βλέπουν τα ΜΜΕ να τιτλοφορούν την Ελλάδα του 2007 «χώρα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», ακούν τον υφυπουργό Εσωτερικών να λέει μέσα στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα γίνει πολυπολιτισμικό κράτος, ανακαλύπτουν ότι το υπουργείο Παιδείας λανσάρει στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εκατοντάδες νέα ανθελληνικά και ταυτόχρονα αντιρατσιστικά βιβλία, βλέπουν την αστυνομία να παρακολουθεί -άπρακτη- τους κουκουλοφόρους να καίνε την ελληνική σημαία, την ελληνική σημαία να βεβηλώνεται και αντ’ αυτής την αλβανική να υψώνεται στο λεηλατημένο λύκειο Παγκρατίου. Βλέπουν λοιπόν οι νεολαίοι και ακούν το κράτος και καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν είναι ίσως ο εχθρός που φαντάζονταν, ότι ο εχθρός είναι αλλού, ότι ο εχθρός είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, ότι το Κολωνάκι είναι προοδευτικό, ενώ ο λαός είναι αντιδραστικός.

   Στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία των νεωτέρων χρόνων η προδοσία του ανθελληνισμού ξεπέρασε την πολιτική και έλαβε επιπροσθέτως πολιτιστική υπόσταση, η οποία μαζί με τη δημογραφική αλλαγή απειλούν τον ίδιο τον πυρήνα του έθνους και του γένους.


Στις απειλές αυτές, έξωθεν ενορχηστρωμένες, δεν υπάρχει άλλη αντίσταση από το πνεύμα της ελευθερίας των Ελλήνων, το πνεύμα του Λεωνίδα, του Παλαιολόγου και του ένδοξου ’21!

Aπό: το Παρόν της Κυριακής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ… Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Advertisements

Δεν μας κατέστρεψε ο δικομματισμός….Διάβασε το!


Πολλοί φωνάζουνε στο διαδίκτυο πως ο δικομματισμός είναι το αίτιο της κατάντιας μας….


Είναι η αλήθεια αλλά….εν μέρη.


Ο δικομματισμός είναι οπωσδήποτε το μέσον, είναι το σύστημα  που εκτελούσε και εκτελεί τις προσταγές του σκοτεινού διεθνούς και εγχώριου κατεστημένου ώστε να μας ελέγχει. 


Δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε τις μεθόδους της αποχαύνωσης και «προβατοποίησης» των λαών και ειδικά αυτών στην Ελλάδα. 


Απλά θα θέσουμε κάποιους προβληματισμούς που τους θεωρούμε ζωτικής σημασίας….


Και έστω λοιπόν πως έσπασε


ο δικομματισμός.


Αυτό σημαίνει πως δεν θα την


ξαναπάθουμε;


«Καθαρίσαμε»;


Θα μπορούμε να διακρίνουμε και να επιλέγουμε σωστά από εδώ και πέρα;


Ποιά θα είναι τα κριτήρια μας;


Οι οιωνοί και τα σημάδια, τόσα και τόσα χρόνια, με αποκορύφωμα την περιόδο από το 1981 μέχρι το 2009 έβγαζαν μάτια!


Κάποιοι λίγοι μίλαγαν…


Κάποιοι λιγότεροι φώναζαν με αγωνία για το μέλλον της Ελλάδας…

«Γραφικοί!» λέγαμε… 

«Εθνικιστές, φασίστες!» λέγανε άλλοι…

…γιατί έτσι διάβαζαν στην εφημερίδα του κόμματος, ή έτσι τους έλεγε η τηλεόραση, ή το αφεντικό…


Κανένας προβληματισμός!


Και αν υπήρχε προβληματισμός, σύντομα κατέρρεε από τις εμβόλιμες φράσεις και «σκέψεις» του τύπου:


«Και τι να κάνω εγώ;»,

ή «Ποιός τα λέει αυτά και ποιός είναι αυτός;;;;»,

ή «Εμείς να ‘μαστε καλά και να πάει να….»

«Μην με ζαλίζεις με τέτοια τώρα!»

Βέβαια!

 Η σκέψη κούραζε!

Πολλούς ΄»βολεμένους» τους κουράζει ακόμα!

Έλα όμως που ήρθε η ώρα!

Μέχρι το 2015 θα απολυθούν 115.000 δημόσιοι…

Ξαφνικά πρέπει να κουραστούμε….

…πρέπει να σκεφτούμε!

Θυμάστε τότε που συντριπτική πλειοψηφία κώφευε ή γελούσε μέσα στην ευφορία των περιόδων της δήθεν «ευμάριας», του καταναλωτισμού και των εύκολων δανείων….εύκολης διασκέδασης, εύκολης κοινωνίας, εύκολης παιδείας, εύκολης μουσικής, εύκολων δυτικότροπων προτύπων….της εύκολης οικογένειας…..χαλαρααά! 

Ξαφνικά γέμισε η χώρα από «κάποιους» και από «δήθεν» που επειδή ζούσαν στην εποχή του εύκολου, γέμισε το κεφάλι τους αέρα…

Κανείς δεν νοιάστηκε για τις λεγόμενες , από τους πολιτικούς και τα φερέφωνα τους, «υπερβολές» ή «γελοιότητες» που είχαν να κάνουν με εγκλήματα στον τομέα της Παιδείας που έβγαζε ειδικευμένους υπήκοους αντί για σκεπτόμενους πολίτες, ή με τα εγκλήματα στον αγροτικό τομέα (από χώρα εξαγωγής τροφίμων φθάσαμε να εισάγουμε…) , ή της κάποτε ανθούσας ελληνικής βιομηχανίας κλπ. κλπ….



Τα φράγκα από τους «κουτοευρωπαίους» όμως έπεφταν! 

Αν πιστεύουμε πως θα ρίξουμε τον δικομματισμό και θα γυρίσουμε στα «παλιά», στους παλιούς «τρόπους» και θα υπάρχει  για εμάς…. ανθρώπινο ΜΕΛΛΟΝ ή παρών…..

…ΓΕΛΑΣΤΗΚΑΜΕ!


Τόσα χρόνια στην θολούρα και στην κρεπάλη, μην μπορώντας να ξεχωρίσουμε το άσπρο από το μαύρο και τώρα ξαφνικά νομίζουμε πως «ξυπνήσαμε»!


Οι περισσότεροι θα πούλαγαν και την ψυχή τους  στην υπόσχεση ενός καλού μισθουλάκου, ή ενός καλού «πακέτου»…

 …. υπερβολές;;;


Τόσα χρόνια που είσαστε ωρέ….

 επαναστάτες της φακής;;;


Μόλις κόπηκε ο μισθουλάκος;


Είχατε κάνει ποτέ στην ζωή σας απεργία, ή έστω είχατε διαμαρτυρηθεί για κάτι από αυτά που «έστρωσαν» τον δρόμο του παρόντος;


Του καθημερινού σας εφιάλτη;


Ο.Κ. Είμαστε θύματα…


Είμαστε θύματα αλλά….

….οι δικαιολογίες πλέον δεν οφελούν!



Τις εποχές της ψευδοευμάρειας ας τις ξεχάσουμε….

…ήταν για να μας κοιμήσουν.



Έρχονται δύσκολα και γι’ αυτό η αμεσότητα του λόγου μας.

Σας ζητάμε συγνώμη για την «ωμότητα»…


…αλλά αυτοί που σας χαϊδεύουν τα αυτιά


…είναι και κοντά στον λαιμό σας! 





Τον Νου μας λοιπόν!

Ας θυμηθούμε λοιπόν πριν και μετά τις εκλογές,

ποιος πραγματικά έφταιξε και φτάσαμε εως εδώ.


Μήπως ο υλισμός μας, το Εγώ μας και η α-νοησία μας!;;…


Θυμηθείτε επίσης, ότι είναι μεγάλης σημασίας το να 


αναγνωρίσουμε τα σφάλματα μας….


…τα λάθη μας… 


…είναι άθλος!


…το λάθος ας γίνει άθλος !


Και εμείς να ξαναγίνουμε Άνθρωποι. 


Η επανάσταση ξεκινά εκ των έσω.





Οι αεροψεκασμοί κορυφώνονται εν όψει εκλογών….

Μην ανησυχείτε!



Είναι ψεκασμοί για…. 



…..κουνούπια!..


…μεγάλα κουνούπια!…


ίσα με το μπόι μας.


«…συντελούμενη γενοκτονία με τη βούλα του ΟΗΕ».
Τεντ Γκάντερσον, ντέντεκτιβ, πρώην επικεφαλής του FBI





Διαβάστε σχετικά:
http://olixnos.blogspot.com.ar/2011/07/blog-post_18.html

http://olixnos.blogspot.com.ar/2011/11/blog-post_2651.html
http://olixnos.blogspot.com.ar/2011/10/blog-post_30.html



Το ελληνικό πόδι

Αντιγράψαμε την ανάρτηση με τίτλο: «Πόσοι πραγματικά γνωρίζουν τι είναι το Ελληνικό Πόδι…» από την ιστοσελίδα:
http://tsekouratoi.blogspot.com
και προσθέσαμε τρείς έγχρωμες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στον γύρω χώρο από τον βράχο της Ακροπόλεως των Αθηνών….

Η εύκολη και γρήγορη απάντηση είναι ότι πρόκειται περί μετρικού συστήματος το οποίο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα από τους Έλληνες και κατόπιν υιοθετήθηκε από τους Άγγλους κλπ κλπ.


Ναι, αυτή είναι μία απάντηση. Σωστή εν μέρει.



Αλλά στην πραγματικότητα στην τέχνη και στην ιατρική, ο όρος Ελληνικό Πόδι σήμαινε κάτι άλλο τελείως διαφορετικό.
Στην ιατρική λοιπόν ονομάζεται Morton’s toe, στην γλυπτική ονομάζεται Ελληνικό Πόδι.


Είναι η κατάσταση κατά την οποία το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού μας, αυτό δίπλα στο μεγάλο, είναι μακρύτερο από το πρώτο.
Στα φυσιολογικά πόδια υπάρχουν 3 τύποι.
Το Αιγυπτιακό Πόδι, στο οποίο από το μεγάλο δάχτυλο μέχρι το μικρότερο υπάρχει μια διαγώνιος ευθεία με το μεγάλο δάχτυλο μακρύτερο από όλα, το Ρωμαϊκό Πόδι ή και τετράγωνο, όπου όλα τα δάχτυλα είναι σε μία οριζόντια ευθεία και το Ελληνικό Πόδι όπως περιέγραψα πριν.

Η μεγάλη (70-80%) πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού έχει το Αιγυπτιακό Πόδι, καθώς είναι το «κανονικό» οστεολογικά, αυτό το οποίο «πρέπει» να έχει ο κάθε άνθρωπος με βάση την οστεϊκή κατασκευή του είδους μας.


Υπάρχει ολόκληρο κίνημα μάλιστα στις ιατρικές κοινότητες παγκοσμίως, να καταργηθεί ο όρος «Αιγυπτιακό» καθώς είναι το ορθό επιστημονικά.
Δεν υπάρχει όμως καμμιά αμφισβήτηση για τον όρο «Ελληνικό», παρά μόνο η σιωπηρή αντικατάστασή του από τον όρο Morton’s toe και τον χαρακτηρισμό του ως οστεϊκή δυσμορφία.
Ποιά είναι όμως η διαφορά με τα άλλα είδη εκτός από το μέγεθος των μεταταρσίων οστών?
Το Ελληνικό Πόδι είναι κληρονομικό!
Απίστευτο? Αν ήταν μόνο αυτό, πιθανόν όχι.
Το απίστευτο είναι ότι η «δυσμορφία» του Ελληνικού Ποδιού συνδέεται γονιδιακά με Έλληνες.
Ουπς. Μισό λεπτό.
Αυτό σημαίνει ότι όποιος έχει μεγαλύτερο δεύτερο δάχτυλο στο πόδι του, έχει απαραίτητα Ελληνικά γονίδια;


ΝΑΙ!!!


Και αυτό ΕΙΝΑΙ απίστευτο και είναι πιθανόν το στοιχείο το οποίο γίνεται προσπάθεια να «ξεχαστεί», μετατρέποντας το γενετικό αυτό χαρακτηριστικό σε οστεϊκή δυσμορφία.
Στη γλυπτική, υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις για την γνώση της ύπαρξης του χαρακτηριστικού αυτού στους Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια.
ΟΛΑ τα αγάλματα της Ελληνικής αρχαιότητας τα οποία απεικονίζουν φιγούρες Ελλήνων, φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό καθαρό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι το απεικόνιζαν στα έργα τους. Γνώριζαν την διαφορετικότητα τους και το έδειχναν.

Αργότερα οι Ρωμαίοι, οι οποίοι δεν είχαν δική τους γλυπτική υποδομή και παιδεία, αντέγραψαν τα Ελληνικά έργα και μαζί και το Ελληνικό Πόδι μεταφέροντάς το στην τέχνη τους, αλλά ταυτόχρονα, μη γνωρίζοντας τη λεπτομέρεια αυτή, το διέσωσαν και για τις επόμενες γενιές καθώς είναι γνωστό ότι ένα τεράστιο ποσοστό αυθεντικών Ελληνικών έργων καταστράφηκε για πολλούς και διάφορους λόγους.
kostasedessa

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΔΑΣΚΑΛΕ…

Πέρασαν τόσες δεκαετίες προκειμένου να ξεφύγει ο «δασκαλάκος» απ’ τη μοίρα του και να οχυρωθεί με περισσότερες γνώσεις, με εγκυρότητα κι επιστημοσύνη. Εξομοιώσεις, Πιστοποιήσεις στις ΤΠΕ, Μεταπτυχιακά, Επιμορφώσεις και Δια Βίου Εκπαίδευση κατίσχυσαν στο εκπαιδευτικό τοπίο … ώσπου εν τέλει κατάφερε να χαίρει της εκτίμησης του συνόλου (εντάξει ας μην υπερβάλλουμε… κάποιων).
Σχετικά με τα μισθολογικά του κλιμάκια η εξέλιξη ήταν ανέκαθεν αστεία, αλλά ήταν εις θέσιν να το παραβλέψει βάζοντας πάνω απ’ όλα τους μαθητές του. Σήμερα, λοιπόν, βιώνει την αντιθετικότητα της αντίθεσης και παραμένει παρόλ’ αυτά σώφρων… έχοντας αποκτήσει ωστόσο ένα κουσούρι.
Παραμένει παθητικός δέκτης υπό τη σκέπη προφανώς και του «δόγματος του Σοκ» και παρατηρεί τα συμβαίνοντα σαν να βλέπει ταινία Matrix.

Βάλλεται πανταχόθεν ο δάσκαλος σήμερα, κατ΄ αρχάς από το ίδιο το Υπουργείο στο οποίο υπάγεται και το οποίο τον τιμωρεί καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής χρονιάς.
Βάλλεται και από μερίδα δημοσιογραφίσκων, οι οποίοι με περισσή απαξίωση για το έργο του τον καταδικάζουν. Βάλλεται και από μερίδα της κοινωνίας που επιμένει ότι είναι τεμπέλης και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται. Και φυσικά βάλλεται και από την Κυβέρνηση της χώρας του, η οποία έχει κατατάξει την Παιδεία και όλα τα συμπαρομαρτούντα της ως ζητήματα ελάσσονος σημασίας.

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΔΑΣΚΑΛΕ:
1. Φταις εσύ που δεν είχες βιβλία φέτος και το ανήγαγες σε μείζον ζήτημα, ενώ θα μπορούσες να είσαι ευέλικτος και να έχεις σκεφτεί τρόπους να το ξεπεράσεις.

2. Φταις εσύ που υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν απ’ την ασιτία και τολμάς να το δημοσιεύεις στον Τύπο, υπονοώντας ότι οι ιθύνοντες δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Θα μπορούσες με τον υπέρογκο μισθό που λαμβάνεις να φροντίσεις για όλα τα παιδιά του κόσμου, ακόμη και της Αφρικής, και να μην προβαίνεις σε τέτοιες ενέργειες.
3. Φταις εσύ που έτρεχες σε κάθε σεμινάριο, σε κάθε επιμόρφωση κι εξομοίωση και τώρα απαιτείς (από μέσα σου βέβαια) να μην σου κόβουν το μισθό που παίρνεις στο όνομα των πτυχίων σου.
4. Φταις εσύ που πήρες το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σπουδών χωρίς να εκμεταλλευτείς την υπηρεσία σου με εκπαιδευτική άδεια. Τώρα που επιμένεις και ζητάς ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ και διδακτορικά, δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα κι ας τιτλοφορείται έτσι το Υπουργείο στο οποίο ανήκεις.
5. Φταις εσύ που λαμβάνεις τέτοιο μισθό, ενώ υπάρχουν κλάδοι πολύ λιγότερο ζημιωμένοι απ’ την πολυσυζητημένη κρίση, γιατί τους εκπροσώπους σου μόνος σου τους ανέδειξες και δεν φταίνε εκείνοι αν δεν ενδιαφέρονται για σένα πια.
6. Φταις εσύ που επιμένεις να αιθεροβατείς και να ελπίζεις ότι η κατάσταση θα φτιάξει με την αξιολόγηση και τα σεμινάρια επιμόρφωσης για τα πιλοτικά σχολεία εκτός ωραρίου στα οποία μετέχεις παρά τη θέλησή σου.
7. Φυσικά και φταις εσύ που το παιδί ανοίγει την παλάμη του στους επισήμους κατά τη διάρκεια των παρελάσεων. Το λέει και ο Πρετεντέρης και οφείλεις να τον υπακούς γιατί κάτι θα ξέρει παραπάνω από σένα δάσκαλε.
8. Φυσικά και φταις εσύ που κάθεσαι 3 μήνες το καλοκαίρι και από 15 μέρες Χριστούγεννα και Πάσχα. Είσαι τεμπέλης, κατάλαβέ το ακόμη κι αν εργάζεσαι για τους μαθητές σου κι εκείνες τις μέρες. Είσαι τεμπέλης ακόμη κι αν δουλεύεις όλη την ημέρα στο σπίτι σου… αποδέξου το πια!
9. Φυσικά και φταις εσύ που το κράτος πτώχευσε γιατί ανήκεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ο οποίος αποτελείται από τεμπέληδες, ανίκανους και ανθρώπους που «τα έφαγαν» μαζί με τον Πάγκαλο, τον οποίο οφείλεις να τον υπακούς κι αυτόν. Κάτι θα ξέρει παραπάνω από σένα.
10. Και τέλος, φυσικά και φταις για ό,τι συμβαίνει σε τούτο τον τόπο… χωρίς γιατί. Φταις, τέλος.

Η παρωδία αυτή, ωστόσο, δε συνεπάγεται τον εφησυχασμό σου και δεν τον δικαιολογεί. Είναι γεγονός, ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που πιθανότατα ολιγωρούν και δεν επιδεικνύουν το δέοντα ενθουσιασμό στο έργο τους, όπερ και δεν περιγράφει την πλειονότητα του κλάδου και σε καμιά περίπτωση δεν την εκπροσωπεί. Ακόμη και γι’ αυτούς οι λόγοι είναι βαθύτεροι και δεν αντιμετωπίζεται το θέμα τόσο επιδερμικά διατρανώνοντας ότι οι εκπαιδευτικοί συλλήβδην είναι τεμπέληδες.
Εγείρει εύλογα ερωτήματα γιατί κανείς από τους διατελέσαντες Υπουργούς Παιδείας δεν σκέφθηκε να εισαγάγει το θεσμό της αξιολόγησης των δυνάμει εκπαιδευτικών κατά την αποφοίτησή τους απ’ τα εκάστοτε παιδαγωγικά τμήματα. Ας μην πάμε πιο παλιά και αναφερθούμε στο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών των Παιδαγωγικών Τμημάτων και τις γνώσεις που κατακτά τελικά ο επίδοξος εκπαιδευτικός γιατί είναι τεράστιο ζήτημα.
Για άλλη μια φορά καταδεικνύεται ότι όλα επαφίενται στη διάθεση και τη θέληση έκαστου δασκάλου.
Αν, τέλος, φταις για κάτι σοβαρό δάσκαλε είναι για τη στάση που τηρείς σήμερα. Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι μια σχολική μονάδα αποτελεί τη μικρογραφία της ευρύτερης κοινωνίας, καθίσταται σαφές ότι τα διάφορα αιρετά μέλη της, καθώς και οι εκπρόσωποι συνδικαλιστές της ψηφίζονταν τόσα χρόνια με λάθος κριτήρια ή αλλιώς με τα ίδια κριτήρια που ψηφίζονταν και οι εκπρόσωποι της χώρας εν συνόλω.
Πάραυτα, σήμερα που έχει αποκαλυφθεί το φιάσκο γιατί δεν αντιδράς; Πώς διδάσκεις στους μαθητές σου έννοιες όπως της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της αξιοκρατίας κλπ.; Δε γνωρίζεις ότι το ισχυρότερο μέσο για τη διδασκαλία των μαθητών είναι το παράδειγμα του δασκάλου τους;
Δεν κατανοείς ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο αναπαράγεις ασυνείδητα υποταγμένους πολίτες, πολίτες χωρίς βούληση και χωρίς σθένος, πολίτες χωρίς ελπίδα και κριτική σκέψη;
Αυτό θες για τους μαθητές σου;
Σίγουρα όχι!
Επί τούτω, λοιπόν, μη λησμονείς την τεράστια επίδραση που έχεις στους μαθητές σου και γίνε το ζωντανό παράδειγμα για τους αυριανούς πολίτες και πολιτικούς που όλοι θα θέλαμε… είναι στο δικό σου χέρι, όσο βαρύ κι αν είναι το φορτίο, όσες κι αν είναι οι συνέπειες γιατί…
μόνο εσύ ξέρεις ποιο είναι το μέλλον του τόπου μας… και το τιμάς και το σέβεσαι… είναι οι μαθητές σου… που μπροστά τους ξεχνάς όλα τα παραπάνω για τα οποία σε κατηγορούν και μάχεσαι μέσα στην τάξη για εκείνους… κι ελπίζεις… και συμπορεύεσαι… και αγωνιάς… και κάνεις ό,τι περνά απ’ το χέρι σου, δίχως εκπτώσεις.. επιμένοντας σε πείσμα όλων να τους βάζεις πάνω από όλους και όλα… πράγμα το οποίο ελπίζω να συμπεριλάβει στις αναφορές του για το είδος σου ο ιστορικός του μέλλοντος…

Ιωάννα Θωμοπούλου
Εκπαιδευτικός Π.Ε.

Πηγή