Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΜΙΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ



«Με αποκαλούν παράφρονα… Έλπιζα να έχουν δίκιο! Δεν έχει και τόση σημασία αν ένας ακόμη τρελός βαδίζει στην γη. Αλλά αν έχω εγώ δίκιο και η επιστήμη έχει λάθος – τότε ο Θεός να λυπηθεί
την ανθρωπότητα…
»
Δρ. Βίκτωρ Σάουμπεργκερ.


Από τότε που ζούσαν Νεράιδες και Συλφίδες στα νερά των ποταμών και των λιμνών, από τότε που ο πρώτος άνθρωπος παρατήρησε την ανταπόκριση που είχε η στάθμη του νερού στις φάσεις της σελήνης, από τότε που ο Αρχιμήδης έκανε πειράματα στη μπανιέρα του και οι Ινδοί έκαναν αναζωογονητικά λουτρά μακροζωίας, από την εποχή που οι Ρωμαίοι κατασκεύαζαν πολύπλοκα υδραγωγικά συστήματα, από τότε που ο Πλίνιος έγραφε για τις θεϊκές ιδιότητες του νερού, αλλά και από τότε που ο Μέσμερ μαγνήτιζε το νερό με τους τεράστιους μαγνήτες του και ο Βίλχελμ Ράιχ παρατηρούσε τους ομόκεντρους κύκλους που δημιουργούνται στο νερό αν κάποιος ρίξει μιά πέτρα… γνωρίζαμε πολύ καλά κάτι που σήμερα το έχουμε ολότελα ξεχάσει: κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει με το νερό!




Τα μυστικά που κρύβει το πιο απαραίτητο στοιχείο για την ζωή -μαζί με τον αέρα – μας έχουν αποκαλυφθεί πολλές φορές! Άλλες τόσες έχουν χαθεί μέσα στον Χρόνο που όλα τα σβήνει. Στον Χρόνο και την Άγνοια, που δεν θα αργήσουν να σβήσουν και τα δικά μας ίχνη, αν δεν μπορέσουμε να αναστρέψουμε τα εγκλήματα που κάνουμε καθημερινά στην Φύση που μας φιλοξενεί…




O Μάγος του νερού


Μέχρι πριν λίγα χρόνια μπορούσαμε να νιώθουμε υπερήφανοι που η γνώση μας δάμαζε – σε συμφωνία με τις εντολές του θεού μας – τη Φύση! Σήμερα ξέρουμε ότι αυτή τη νοοτροπία την πληρώνουμε ήδη ακριβά και θα την πληρώσουμε α­κόμη ακριβότερα. Γιατί το μυστικό δεν είναι η υποταγή της Φύσης, είναι η συνεργασία και η εναρμόνιση με τους κανόνες της…




Οι άνθρωποι της Γνώσης, που προεκτείνουν τις έρευνες τους πέρα από την συμβατική επιστήμη της εποχής τους και ταυτόχρονα προσπαθούν να κατανοήσουν και να προστατεύσουν τις δυνάμεις της Φύσης, αποτελούν ένα πολύ σπάνιο δείγμα διανοητών. Το έργο τους σπάνια καταφέρνει να βγει στην επιφάνεια, ειδικά σε μια εποχή σαν την δική μας. Σε μια εποχή που η ασύστολη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αδιαφορεί για την διατάραξη της φυσικής αρμονίας, αλλά ούτε και γνωρίζει τους τρόπους για να συμβαδίσει με την αρ­μονία αυτή.




Ένας τέτοιος σπάνιος άνθρωπος-κλειδί ήταν και ο Αυστριακός ερευνητής Δρ Βίκτωρ Σάουμπεργκερ (Victor Schauberger). Ανήκει βέβαια κι αυτός στον κατάλογο των παρεξηγημένων σοφών σαν τον Τέσλα, τον Ράιχ, τον Κάμερερ…. Αυτών που δεν συνέφεραν το κατεστημένο των τραστ, των επιστημών, «των κατόχων της αλήθειας» και που εξοντώθηκαν, ή – στην καλύτερη περίπτωση – κρατήθηκαν στην αφάνεια.
Ήδη, από το 1920(1), ο Δρ, Σάουμπεργκερ μας είχε προειδοποιήσει για την κρίση του περιβάλλοντος στην οποία έχουμε σήμερα παγιδευτεί – και από την οποία μονάχα λίγες ελπίδες έχουμε για να αποδράσουμε.




Κατά την διάρκεια της ζωής του γνώρισε τον χλευασμό και την ειρωνεία, αλλά σήμερα πλέον το ενδιαφέρον για το έργο του έχει αρχίσει να εξαπλώνεται παντού. Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν εντυπωσιαστεί από τον δυναμικό και διε­ρευνητικό χαρακτήρα του, από το τραγικό πεπρωμένο του και από τις εκπληκτικές θεωρίες, με τις οποίες θέλησε να αλλάξει τον κόσμο μας προς το καλύτερο!




Το ζωντανό νερό!


Το κεντρικό θέμα των ερευνών του Δρ. Σάουμπεργκερ ήταν το Νερό και η Κίνηση. Ο ίδιος έλεγε: «Η επικρατούσα τεχνολογία χρησιμοποιεί τις λανθααμένες μορφές κίνησης. Οι μηχανές και οι μέθοδοι μας, διοχετεύουν τα στοιχεία της φύσης όπως τον αέρα, το νερό και τα άλλα υγρά και αέρια, σε έναν τύπο κίνησης που η Φύση τον χρησιμοποιεί μονάχα για να αποσννθέτει και να διαλύει την ύλη!




Η Φύση χρησιμοποιεί έναν άλλο τύπο κίνησης για να ανοικοδομεί και να αναζωογονεί. Όταν η τεχνολογία μας χρησιμοποιεί μονάχα την κίνηση της αποσύνθεσης, μεταμορφώνεται σε νεκρή τεχνολογία, που μόνο θάνατο με­ταδίδει σε αυτούς που κάνουν χρήση της -τόσο στο υλικό όσο και το ψυχολογικό επίπεδο! Aha καταστροφική τεχνολογία, που επιπλέον, μολύνει επικίνδυνα όλο το φυσικό περιβάλλον…»
Ο Δρ. Σάουμπεργκερ πειραματίστηκε προσπαθώντας να θέσει σε πρακτική εφαρμογή την αναζωογονητική αρχή της φύσης, που ο ίδιος ονόμαζε «κυκλωτική σπειροειδή κίνηση».
Οι περίγραφες των κατορθωμάτων του, πολλές φορές μοιάζουν με καθαρή φαντασία. Η ίδια η γλώσσα που χρησιμοποιεί για να περιγράψει ο ίδιος τα ευ­ρήματα του και τις θεωρίες του, είναι πολλές φορές δύσκολη να την καταλάβει κανείς και να την μεταφράσει. Συχνά ήταν αναγκασμένος να χρησιμοποιεί τους δεδομένους επιστημονικούς όρους με δικές του παραλλαγές, για να εξηγήσει τις θεωρίες του, γιατί οι παλιοί ορισμοί δεν μπορούσαν να εκφράσουν τα πράγματα που ήθελε να πει. Έφτανε στο σημείο να εφευρίσκει νέα νοήματα και ορολογίες, που είναι πολύ δύσκολο να γίνουν κατανοητά στον απλό παρατηρητή. Γνώριζε βέβαια τα προβλήματα που προκύπτουν από κάτι τέτοιο, αλλά δεν έβλεπε άλλη εναλλακτική λύση. Έτσι το έργο του είναι γεμάτο από πολύπλοκους συλλογισμούς και δυσνόητες πειραματικές εξηγήσεις.




Ένας από τους συνεργάτες του, ο καθηγητής Βίλχελμ Μπάλτερς, είχε πει: «Μα, πώς είναι δυνατόν να καταλάβει κανείς εύκολα την γλώσσα του Σάουμπεργκερ; Το έργο του ανήκει στο Μέλλον»,..

Η ζωή του


«Αν βρεθείς σε δύσκολες στιγμές στην ζωή σου, και δεν ξέρεις σε ποιόν να απευθυνθείς για βοήθεια, πήγαινε σε μιά πηγή στο βουνό – και άκου την μουσική που παίζει το νερό της. Τότε θα δεις ότι όλα θα πάνε καλά…»! Μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου πολύ καλότυχο αν σε μεγαλώσει μια μητέρα λέγοντας σου συνεχώς αυτά τα λόγια, όπως έκανε η μητέρα του μικρού Βίκτορα…




Ο Βίκτωρ Σάουμπεργκερ, καταγόταν από μια πολύ παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Βαυαρίας. Γεννήθηκε το 1885 κοντά στην Λίμνη Πλόκενσταϊν της Αυ στρίας. Από πολύ μικρό παιδί χε δείξει έντονο ενδιαφέρον οτιδήποτε σχετιζόταν με την Φύση.




Όταν ήταν ακόμη νεαρός, μελετούσε τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονταν την φύση και τ στοιχεία της, οι άνθρωποι της εξοχής. Έγραφε γι’ αυτούς: «Βασί­ζονταν σ’ αυτά που έβλεπαν με τα ίδια τους τα μάτια και σε ότι ένιωθαν από την έμπνευση τους.
Πάνω από όλα, αναγνώριζαν την εσωτερική θεραπευτική δύναμη του νερού και καταλάβαιναν ότι το ίδιο, διοχετευμένο τη νύχτα μέσα από αρδευτικά κανάλια, μπορεί να δώσει πολύ μεγαλύτερη σοδειά από τα γειτονικά χωράφια που αρδεύονταν διαφορετικά. Ήξεραν επίσης πόσο στενά συνδεδεμένο ήταν το δάσος με το νερό – και τα δύο τους με τον άνθρωπο…»




Μαθήτευσε δίπλα σε έναν γέρο δασάρχη και έπειτα από το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου ανέλαβε μόνος του δασάρχης μιας αρκετά απομονωμένης περιοχής. Τα πράγματα που μπόρεσε να μελετήσει ο Σάουμπεργκερ σε εκείνη την ερημική – σχεδόν ανέγγιχτη από το ανθρώπινο χέρι -περιοχή, συχνά ερχόντουσαν σε πλήρη αντίθεση με ότι είχε μάθει από τις ακαδημαϊκές δασονομικές σπουδές του.




Το νερό ήταν το κύριο ενδιαφέρον του. Είχε ξεκινήσει για να ανακαλύψει τα χαρακτηριστικά και τους νόμους του, αλλά και την σύνδεση μεταξύ της θερμο­κρασίας και της κίνησης του.




Παρατήρησε ότι το νερό που έτρεχε από μια βουνίσια πηγή, βρισκόταν στην μεγαλύτερη πυκνότητα του – στο «σημείο ανωμαλίας» του, όπως λέγεται -στους +4′ C, που ήταν φυσικά και το σημείο της υψηλότερης ποιότητας του. Οι σολομοί και οι πέστροφες, πήγαιναν πάντοτε προς αυτές τις πηγές – και εκεί έβρισκε και την π ιό πλούσια και πιό όμορφη βλάστηση.




Μια μέρα, επισκέφθηκε μαζί με μερικούς γέρους κυνηγούς μιά απομονωμένη περιοχή πάνω στα βουνά. Εκεί υπήρχε μιά πηγή που παλαιότερα ήταν σκεπασμένη από ένα πέτρινο καλυβάκι. Τώρα το κτίσμα είχε γκρεμιστεί -κι έτσι η πηγή είχε εκτεθεί στο φως του ήλιου. Έπειτα από λίγο, το ρυάκι ξεράθηκε, εκπλήσσοντας όλους όσους το γνώριζαν γιατί κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ πριν.




Αναζητώντας εξηγήσεις γι’ αυτό, κάποιος πρότεινε να ξαναχτίσουν την πέτρινη_κατασκευή. Έτσι κι έγινε. Έπειτα
από λίγο το ρυάκι επανήλθε..
Αυτό ήταν μιά αποκάλυψη για τον Σάουμπεργκερ, γιατί του ήταν πλέον ολοφάνερο ότι το νερό ανταποκρινόταν, άγνωστο πώς, στην σκιά και στο δάσος. Αργό τερα, του δόθηκαν πολύ περισσότερα στοιχεία για να επιβεβαι­ώσει αυτήν την θεωρία. Ο Σάουμπεργκερ άρχισε να αντιλαμβάνεται το νερό ως «το αίμα της Γης», θεωρώντας ότι πρέπει να του επιτρέπεται να κυλά με φυσι­κές ροές.




Μια απείραχτη ροή νερού σχηματίζεται από περιστροφικές καμπύλες και σκιερές όχθες, σκεπασμένες από δέντρα και θάμνους – κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.
«Το νερό θέλει να κυλά μ’ αυτόν τον τρόπο, γι’ αυτό φτιάχνει αυτές _τις σκιερές όχθες για να προστατεύεται από το άμεσο χρως τον ήλιου…» Έλεγε κι εννοούσε ότι η χαμηλή θερμοκρασία και η φυσική ροή, είναι οι καταστάσεις που είναι απαραίτητες για να διατηρήσει το νερό τις εκπληκτικές δυνάμεις του. Αυτές που μπορούν να χαρίσουν στον άνθρωπο υγεία, ευεξία και πνευματική διαύγεια…




Μια νέα πηγή ενέργειας


Κάποια στιγμή ο Σάουμπεργκερ πρόσεξε την παράξενη συμπεριφορά που είχαν οι πέστροφες μέσα στο νερό των πηγών. II μεγάλη πέστροφα μπορούσε να στέκεται στο ίδιο σημείο, τελείως ακίνητη για όση ώρα ήθελε, ακόμη και στο πιό δυνατό αντίθετο ρεύμα! Αν τρόμαζε, μπορούσε να εκσφενδονιστεί με απίστευτη ταχύτητα ενάντια στο ρεύμα, αντί να αφεθεί στο ρεύμα για να παρασυρθεί στην ροή του – που άλλωστε θα ήταν και το πιό φυσικό.




Ο Σάουμπεργκερ δεν μπόρεσε να βρει καμιά εξήγηση για το φαινόμενο, σε κανένα βιβλίο. Το μόνο ιιου ήξερε ήταν ότι ένα βουνίσιο ρυάκι ήταν πιό ψυχρό κοντά στην πηγή του και γινόταν όλο και πιό θερμό μακριά της. θα μπορούσε αυτό να έχει κάποια σχέση με την πέστροφα που πήγαινε αντίθετα στο ρεύμα;




Έκανε πολλά πειράματα για να το διερευνήσει αυτό. Διάλεξε ένα ποταμάκι και κάποιο σημείο με πολύ ισχυρό ρεύμα, εκεί που εμφανιζόταν συχνά ακίνητη μιά μεγάλη πέστροφα. Έβαλε τους ανθρώπους του να ρίξουν εκατό λίτρα ζεστό νερό στο ποταμάκι, περίπου πεντακόσια μέτρα πιό πάνω από εκείνο το σημείο, όταν θα τους έδινε το σύνθημα. Αμέσως μόλις έπεσε το ζεστό νερό, πολύ πριν ακόμη προλάβει να φτάσει στο σημείο εκείνο, η πέστροφα άρχισε να ταράζεται, να δείχνει ανήσυχη και να μην μπορεί πια να μείνει ακίνητη στο ση μείο της! Παρ’ όλες τις προσπάθειες της, μόλις το θερμότερο ρό έφτασε κοντά της η πέστροφα αφέθηκε να την παρασύρει το ρεύμα… Δεν επέστρεψε στο σημείο της παρά μονάχα πολύ αργότερα. Αυτό έπεισε τον Σάου-μπεργκερ ότι η θεωρία του ήταν σωστή: η θερμοκρασία του νερού είχε σχέση με την συμπεριφορά της πέστροφας.




Μελέτησε επίσης την ικανότητα της να πηδά κόντρα σε ψηλούς καταρράκτες με ελάχιστη προσπάθεια. Σ’ αυτό το φαινόμενο αναγνώρισε στοιχεία που επι­βεβαίωναν τους συλλογισμούς του, ότι η πέστροφα εκμεταλλευόταν μιά άγνωστη μέχρι τώρα πηγή ενέργειας μέσα στο νερό. Ο ίδιος περιγράφει: «Τότε, ξαφνικά, η ογκώδης πέστροφα εξαφανίστηκε αντίθετα στην ροή τον καταρράκτη, που έλαμπε στο φως του φεγγαριού. Την είδα να πλέει κάτω από μιά κωνική δίνη νερού, χορεύοντας με μιά άγρια περιστροφική κίνηση. Έπειτα πετάχτηκε «έξω» από αυτήν την περιστροφή και την είδα να επιπλέει ακίνητη προς τα πάνω. Όταν έφτασε στο χείλος του καταρράκτη, με ένα απότομο τίναγμα της ουράς χάθηκε από τα μάτια μου, αντίθετα στο ρεύμα, όλο και πιό μακρυά. Κανένας επιστήμονας δεν μπόρεσε να μου εξηγήσει αυτό το φαινόμενο…»




Ο Σάουμπεργκερ, έπειτα από αμέτρητες παρόμοιες παρατηρήσεις και έρευνες, διατύπωσε την θεωρία ότι η φυσική ροή νερού, που επιτρέπει την φυσική κ’ινηση, δημιουργεί μιά ενέργεια που ρέει στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν_του_νερού. Αυτήν την ενέργεια ήταν που χρησιμοποιούσε η πέστροφα.
Σ’ έναν κατάλληλα διαμορφωμένο καταρράκτη, μπορεί κάποιος να δει την ροή αυτής της ενέργειας σαν ένα κανάλι από φως μέσα στην ροή του νερού! Η πέστροφα ψάχνει αυτήν την ενεργειακή ροή – όπως το ανεμόπλανο το ρεύμα του αέρα – και αφήνει να την παρασύρει προς τα πάνω σαν μιά ανάποδη ρουφή­χτρα!




Στη μεγαλοφυή σκέψη του κίνησε το ενδιαφέρον ένα ακόμη απλό φαινόμενο: η ιδιόμορφη κίνηση του νερόφιδου, που μπορούσε να κινείται στο νερό χωρίς- να έχει πτερύγια, αλλά σχηματίζοντας μιά σειρά από σπειροειδείς περιτυλίξεις.
Είχε σχεδόν μάθει τη γλώσσα της φύσης, που απλόχερα του αποκάλυπτε τα μυστικά της χωρίς να νιώθει βιασμένη… Σε μιά καθαρή χειμωνιάτικη νύχτα εντυπωσιάστηκε από άλλο ένα παράξενο φαινόμενο. Παρατηρώντας μιά λιμνούλα που είχε σχηματιστεί από ένα ορμητικό ρυάκι, διέκρινε στον πάτο της – που ήταν αρκετά μέτρα βαθιά – μερικές πέτρες μεγάλες όσο το κεφάλι ενός ανθρώπου, που κινούνταν εδώ κι εκεί, σαν να ήταν ηλεκτρικά φορτισμένες! «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου, όταν ξαφνικά είδα μιά μεγάλη πέτρα να κινείται κυκλικά, με τον ίδιο τρόπο που είχε κινηθεί η πέστροφα πριν πηδήξει στον καταρράκτη.




Η πέτρα είχε σχήμα αυγού. Την επόμενη στιγμή, η πάρα ήταν στην επιφάνεια του νερού και σύντομα γύρω της δημιουργήθηκε ένας κύκλος από πάγο!_ Εκείνη η μεγάλη, βαριά πέτρα, επέπλεε στο νερό, χορεύοντας στο φας τον φεγγαριού! Έπειτα και μιά δεύτερη – και μιά τρίτη, όλο και περισσότερες πέτρες έκαναν τις ίδιες κινήσεις και έβγαιναν στην επιφάνεια. Είχαν όλες τους περίπου το ίδιο σχήμα αυγού. Οι άλλες πέτρες με ανώμαλο ή γωνιώδες σχήμα, παρέμεναν ακίνητες στον πάτο. Μπροστά μου εκδηλωνόταν ένας μοναδικός τύπος κίνησης που μπορούσε να υπερνικήσει τψ δύναμη της βαρύτητας…»
Ρώτησε τον εαυτό του: Τι είναι τελικά αυτό που λέμε «κίνηση»; Υπάρχουν άραγε διαφορετικοί τύποι κίνησης; Είναι δυνατόν να υπάρχει ένας τύπος κίνησης που είναι μέχρι σήμερα άγνωστος για την επιστήμη; Από αυτούς τους συλλογισμούς και τις παρατηρήσεις άρχισε να αναπτύσσεται μιά θεωρία για τους διαφορετικούς τύπους κίνησης.




Την ίδια εποχή, ο πρίγκιπας Αδόλφος της Αυστρίας ήθελε να μεταφέρει ποσότητες ξυλείας από απομακρυσμένες περιοχές, όπου βρισκόντουσαν πολλά παρθένα δάση, αλλά το κόστος μεταφοράς τους θα ήταν πολύ μεγάλο. Έθεσε το πρόβλημα στους μηχανικούς του που δυσκολεύτηκαν πολύ, αλλά την κατάλληλη στιγμή εμφανίσιηκε ο Σάουμπεργκερ με τη λύση. Κατασκεύασε κανάλια, μέσα στα οποία θα διοχετευόταν κρύο νερό από τις πηγές και την νύχτα θα έπλεαν μαζί με το ρεύμα οι τεράστιοι κορμοί που έπρεπε να μεταφερθούν. Κρύο νερό, τη νύχτα, σε μιά απίστευτη ξύλινη κατασκευή, μήκους πενήντα χιλιομέτρων! Τρελή συνταγή, όμως το θαύμα έγινε και ο Σάουμπεργκερ τα κατάφερε…
Ειδικοί από όλη την Ευρώπη ήρθαν για να μελετήσουν την κατασκευή. Ο Σάουμπεργκερ υποστήριζε ότι όταν το νερό είναι εκτεθειμένο στις ακτίνες του ήλι­ου κοιμάται, αλλά την νύχτα -και ειδικά στο φως του φεγγαριού είναι φρέσκο και ζωντανό.
Ο πρίγκιπας του έδειξε την ευγνωμοσύνη του ονομάζοντας τον Γενικό Επόπτη όλων των δασών και των κυνηγετικών περιοχών της επικράτειας.




Ο Σάουμπεργκερ πάντοτε έλεγε ξανά και ξανά: «Πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε την Φύση και ύστερα απλά να την αντιγράψουμε»! Έλεγε ακόμη ότι η Φύση είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος μας. Ο σκοπός της τεχνολογίας δεν θα πρέπει να είναι να διορθώσει την Φύση, αλλά να την μιμηθεί…
Παρ’ όλα αυτά, οι επιστήμονες δεν πείστηκαν για τις θεωρίες του παράξενου «Μάγου του Νερού – όπως είχαν αρχίσει να αποκαλούν οι συνεργάτες τον. θεωρία του Σάουμπεργκερ ότι ακόμη και η ελαχιστότατη διαφορά στην θερμοκρασία, είχε επίδραση στην συμπεριφορά του νερού, θεωρήθηκε γελοία. Αλλά για τον Σάουμπεργκερ ήταν γελοίο το ότι νερό είναι απλά υδρογόνο και οξυγόνο… αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που απαιτούσε σεβασμό από την ανθρωπότητα -και στην αντίθετη περίπτωση οι συνέπειες θα ήταν μοιραίες
Αλάνθαστος προφήτης


Ο ίδιος τρομοκρατούνταν μόλις παρατηρούσε τις καταστροφικές αλλαγές που συνέβαιναν στις πηγές και στο νερό των ποταμών και στη ζωή των ζώων και των φυτών, μόλις εξαφανιζόταν ένα δάσος από μιά περιοχή. Παρατήρησε ότι το νερό έχανε τις ιδιότητες του όταν εκτρεπόταν με αφύσικο τρόπο από την φυσική του ροή, ή όταν τα φράγματα που χρησιμοποιούνταν για τέτοιους σκοπούς δεν ήταν ειδικά σχεδιασμένα από «φιλικά» προς το νερό υλικά, όπως το ξύλο και η πέτρα, αλλά φτιαγμένα από τσιμέντο λχ.




Στην δεκαετία του 1930, ο Σάουμπεργκερ έγραψε μιά διατριβή στην οποία εξηγούσε όλα όσα είχε ανακαλύψει για τους μυστηριώδεις νόμους που κυβερνούσαν την συμπεριφορά του νερού, καθώς και τις επιδράσεις που είχε πάνω της η αλλαγή της θερμοκρασίας και οι τύποι της κίνησης και ροής του. Το σύγγραμμα, που εκδόθηκε το 1931 στην Βιέννη, είχε τον τίτλο «Υδροτεχνολο-γία» (Die Wasserwirtschaft).
Σ’ αυτήν την μελέτη, ο Σάου-μπεργκερ περιγράφει την βάση για την φυσική κυκλοφορία του νεροΰ – και δείχνει με ποιόν τρόπο το φυσικό τοπίο και οποιαδή­ποτε αλλαγή της ροής του νερού, επηρεάζει άμεσα την ποιότητα και την «υγεία» του και επακόλουθα, την υγεία των ανθρώπων.




Περιγράφει επίσης τα χαρακτηριστικά της στροβιλοειδούς και της ελισσόμενης κίνησης του νερού – και ποιες σημαντικές επιδράσεις έχουν στον «μεταβολισμό» του. Επίσης, δείχνει με λεπτομέρειες πώς πρέπει να κατασκευάζονται τα φράγματα και οι υδρορροές με έναν θετικό και αρμονικό προς την φύση τρόπο.
Οι «Αρνητικές» και οι «Θετικές» αλλαγές στην θερμοκρασία, είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες στις θεωρίες του Σάουμπεργκερ για το νερό. Οι «θετικές» επιτυγχάνονται όταν το νερό πλησιάζει τους +4°C. Σ’ αυτήν την θερμοκρασία, η «φυγόκεντρος κυ-κλωτική σπειροειδή κίνηση» του νερού, αυξάνεται. Το ίδιο, γίνεται υγιές-ζωντανό – και συνεχώς αναζωογονείται μέσα από το φαινρ^ μενο που ονομάζει «γαλάκτωση».
Στις «Αρνητικές» θερμοκρασίες – πάνω από τους +4°C – υπάρχει μειωμένη ενέργεια και μειωμένη βιολογική ποιότητα. Αυτό οδηγεί στην αργή αποσύνθεση του νερού που χάνει την ζωογόνο δύναμη του, μια κατάσταση που ενθαρρύνει τα παθογόνα βακτήρια. «Στην πραγματικότητα, τα μυστήρια του νερού είναι παρόμοια με αυτά του αίματος στο ανθρωπινό σώμα. Το νερό είναι το αίμα της Γης…




Υδροτεχνολογία


Αν μελετήσουμε τα υδραγωγικά συστήματα των αρχαίων Ρωμαίων, θα παρατηρήσουμε ότι το πόσιμο νερό διοχετευόταν είτε από ξύλινους σωλήνες είτε κατά μήκος φυσικών καναλιών πήλινων ή από πέτρα. Αργότερα, καθώς οι πόλεις μεγάλωναν και οι ανάγκες για νερό αυξάνονταν, έγινε η ατυχής επιλογή να διοχετευθεί το πόσιμο νερό σε μεταλ­λικά κανάλια.
Άλλες αρχαίες υδροκατασκευές μεγάλου ενδιαφέροντος, ήταν τα υπόγεια αρδευτικά κανάλια που κατασκευάστηκαν στο Ανατολικό Τουρκεστάν. Ήταν λειτουργικά ακόμη και το 1700 – και τα απομεινάρια τους μελετήθηκαν από τον γνωστό εξερευνητή Σβεν Χέντιν. Το νερό έτρεχε σε μεγάλο βάθος σ’ αυτά τα κανάλια και έρεε στο σκοτάδι μέχρι τις περιοχές που έπρεπε να αρδευτούν. Ο Σάουμπεργκερ σκέφτηκε ότι αυτή η μέθοδος μεταφοράς του νερού στο σκοτάδι και σε χαμηλές θερμοκρασίες, ήταν ο κύριος λόγος για την γονιμότητα του εδάφους που ποτίζονταν – το χαρακτηριστικό των οάσεων του Ανατολικού Τουρκεστάν. Αυτές και πολλές άλλες ιστορικές πα­ρατηρήσεις, έδειχναν ότι οι άνθρωποι του παλιού καιρού κατείχαν άγνωστες για μας γνώσεις και είχαν μεγαλύτερη κατανόηση για τον αληθινό χαρακτήρα του νερού.




Ο Βίκτωρ Σάουμπεργκερ, κάποια στιγμή έφτασε στο σημείο να σκεφτεί την πιθανότητα παραγωγής καλού πόσιμου νερού με τεχνητό τρόπο. Χρησιμοποιώντας μια μηχανή που θα αντέγραφε τις μεθόδους της Φύσης στην αναδημιουργία και την αναζωογόνηση του νερού, θα ήταν δυνατόν να δημιουργήσει νερό πηγής – και μ’ αυτόν τον τρόπο να εφοδιάσει ανθρώπους που δεν θα μπορούσαν να πάρουν φυσικό νερό εξαιτίας της περιβαλλοντικής καταστροφής. «Είναι απελπιστικά σημαντικό να ανακαλύψουμε από την αρχή τους τρόπους της Φύσης για να σωθούν οι άνθρωποι, τα ζώα και η γη από την παρακμή και για να μην πεθάνει ο πλανήτης από τη δίψα». Αυτά ήταν τα λόγια του πολύ πριν παρουσιαστούν τα σημερινά προβλήματα. (Η Τουρκία φαίνεται ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη…)


Ο Σάουμπεργκερ άρχισε να προσπαθεί να αναπαράγει τα φυσικά στάδια από τα οποία περνούν τα στοιχεία του νερού των πηγών. Κατασκεύασε την πρώτη συσκευή διήθησης γύρω στα 1930. Ξεκίνησε με αποστειρωμένο νερό από τον Δούναβη, πρόσθεσε μικρές ποσότητες από συγκεκριμένα μέταλλα, ορυκτά και διοξείδιο του άνθρακα, αφήνοντας το μίγμα να ρέει σε πέτρινους σωλήνες με κυκλωτική σπειροειδή κίνηση στο σκοτάδι, ενώ άφηνε την θερμοκρασία του να πέφτει κάτω από το «υδροβιολογικό μηδέν» (+4°C). Έπειτα από μισ μικρή περίοδο αποθήκευσης, ανέβαζε αργά την θερμο­κρασία του νερού στους +8°C. Και τότε το νερό ήταν έτοιμο για : το πιεις. Η φήμη απλώθηκε παντού, όχι ο Σάουμπεργκερ μπορούσε να δημιουργήσει «ζωντανό νερό» και οι άνθρωποι ερχόντουσαν στο σπίτι του για να το δοκιμά σουν. Δείγματα στάλθηκαν από τους δύσπιστους στα εργαστήρια για ανάλυση, όπου αποδείχθηκε ότι το νερό του Σάουμπεργκερ δεν ξεχώριζε καθόλου από το φρέσκο νερό μιας πηγής, τουλάχιστον χημικά…


Τα σχέδια του Σάουμπεργκερ για υγιή πόσιμο νερό, περιελάμβαναν και ανασχεδιασμό των σωλήνων του νερού, φτιαγμένων από νέα υλικά. Ήταν τελείως αντίθετος με τους σιδερένιους και τους τσιμεντένιους σωλήνες, τους οποίους όχι μόνο έκρινε ιδιαίτερα επικίνδυνους, αλλά θεωρούσε ότι προκαλούσαν καρκίνο. Το λάθος υλικό του σωλήνα, προκαλούσε φθορά του από την συνεχή χρήση, αλλά και έδινε ζημιογόνες ιδιότητες στο ίδιο το νερό. Επιπλέον, τα τοιχώματα των σωλήνων του πόσιμου νερού πρέπει να είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να «ενθαρρύνουν» την ροή του νερού όπως συμβαίνει και στην Φύση. Ταυτόχρονα έπρεπε να είναι και κακός αγωγός της θερμότητας, όπως το καλό και υγιές ξύλο. Το υγιές και σωστά χρησιμοποιημένο ξύλο, είναι τόσο γερό στον χρόνο όσο και το σίδερο. Επιπλέον, οι σωλήνες πρέπει να περνούν μέσα από μαλακό, αμμώδες έδαφος. Αν η υδρορροή διευθετηθεί με έναν φυσικά σωστό τρόπο – με την μορφή της διπλής περιστροφής – όπωςς ακριβώς συμβαίνει και στις ελεύθερες πηγές και ποτάμια, τότε το νερό που θα διοχετεύεται στα σπίτια των ανθρώπων θα είναι δροσερό, φρέσκο, γεμάτο ενέργεια – και θα περιέχει λιγοστά αέρια. Επίσης, τα παθογονικά βακτήρια θα εξαφανίζονται μέσα σε τέτοιους σωλήνες. Μια μορφή αυτών των σωλήνων κατατέθηκαν το 1934 και ο Σάουμπεργκερ πήρε την πατέντα. Οι προτάσεις του Δρ. Σάουμπεργκερ για την φυσική χρησιμοποίηση του νερού ήταν πολύ αμφιλεγόμενες στους επιστημονικούς κύκλους:


• Το νερό πρέπει να αφήνεται να ρέει και να ωριμάζει στο δικό του φυσικό περιβάλλον που – ανάμεσα σε άλλα πράγματα – προϋποθέτει φυσικά αναπτυγμένο δάσος, που περιέχει πολλών ειδών δέντρα. Κάθε εκτροπή του νερού με αφύσικο τρόπο και κάθε καταστροφή δάσους πρέπει να σταματήσουν, πριν να είναι πολύ αργά.


• Όλες οι υδροροές, από τα μικρά ρυάκια μέχρι τους μεγάλους ποταμούς, πρέπει να έχουν όχθες με δέντρα και θάμνους για να τους παρέχουν φυσική σκιά.


• Οι υδροκατασκευές πρέπει να είναι αρμονικές με τις ανάγκες του νερού και δεν πρέπει να αλλάζουν τις φυσικές μορφές κίνησης του.
• Οι σωλήνες του νερού – και όλες οι άλλες μέθοδοι μεταφοράς νερού – πρέπει να είναι σχεδιασμένοι με τέτοιο τρόπο και από τέτοια υλικά, που να προωθούν την διατήρηση και την ανάπτυξη της ιδιαίτερης βιολογικής ποιότητας του νερού.


Πόσα χρόνια άραγε να απέχουμε από τότε που θα αναλάβουν τις… ΕΥΔΑΠ και τις ΔΕΗ του πλανήτη άνθρωποι με γνώση και φαντασία; (αντί των κοντόφθαλμων κομματικών στελεχών της Ελλάδας…). Πόσο αργεί η εποχή που η πρόληψη αλλά και η θεραπεία πολλών ασθενειών, θα επιτυγχάνεται με τη βελτίωση του δικτύου υδροδότησης; Τότε βέβαια, το νερό που θα τρέχει στις βρύσες δεν α είναι H2Ο, αλλά το ίδιο το «αίμα της γης».


Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΜΙΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ  


Νέες μορφές κίνησης και ενέργειας
Ο Δρ. Σάουμπεργκερ ασχολήθηκε και με την παραγωγή χρήσιμων μορφών ενέργειας. Μέσα από παρατηρήσεις και πειράματα, είχε εντοπίσει την αντίθεση ανάμεσα στις μεθόδους της Φύσης και της τεχνολογίας των ανθρώπων. Βεβαιωνόταν όλο και πιο πολύ ότι η ανθρώπινη τεχνολογία θα απειλούσε την ζωή του ίδιου του πλανήτη, τον οποίο τον έβλεπε σαν έναν τεράστιο ζωντανό οργανισμό, πάνω στον οποίον εμείς είμαστε οι μικροοργανισμοί του.
«Οι ατμομηχανές και οι μηχανές εσωτερικής καύσης – πάνω στις οποίες στηρίζεται ο σύγχρονος κόσμος – δεν λειτουργούν ούτε στο πενήντα τοις εκατό της απαιτούμενης δραστηριότητας. ΙΙερισσότερη από την μισή ενέργεια που χρησιμοποιούν, καταστρέφεται ή αχρηστεύεται. Γιατί λειτουργούν τόσο άσχημα; Η Φύση μας δίνει την απάντηση: Γιατί χρησιμοποιούμε λάθος μορφή κίνησης…»




Η μορφή_κίνησης που δημιουργεί, αναπτύσσει, εξαγνίζει και «μεγαλώνει, είναι η «υπερβολική σπειροειδής κίνηση», που εξωτερικά είναι φυγόκεντρη και εσωτερικά κινείται προς το κέντρο. Την συναντούμε παντού στην Φύση: στις σπείρες τθ)ν νεφελωμάτων του διαστήματος, στην κίνηση του ηλιακού μας συστήματος, στον σχηματισμό του γαλαξία, στην φυσική ροή του νερού, στην κυκλοφορία του αίματος, στα ρεύματα του αέρα.
Από την άλλη, η καταστροφική και διαλυτική μορφή κίνησης στην Φύση έχει την αντίθετη φορά, από το κέντρο προς τα έξω, προς την περιφέρεια – σε ευθείες γραμμές. Τα στοιχεία εξαναγκάζονται να κινηθούν έξω από το κέντρο. Το μέσο πρώτα αδυνατίζει κι έπειτα διαλύεται και καταστρέφεται.
Η περιστροφική κίνηση προς τα μέσα – η «υπερβολική σπειροειδής κίνηση» – είναι συνώνυμη με την πτώση της θερμοκρασίας, την συστολή, τη συγκέντρωση. Η αντίστροφη κίνηση είναι συνώνυμη με την άνοδο της θερμοκρασίας, την θερμότητα, την διαστολή, την επέκταση, την έκρηξη.


Ολόκληρη η σύγχρονη τεχνολογία μας βασίζεται πάνω στην ιδέα της κατάρρευσης, στο μέσο της θερμότητας, της ανάφλεξης, της έκρηξης, της προέκτασης… Ο Σάουμπεργκερ συμπέρανε ότι τα ζημιογόνα και φτωχά αποτελέσματα της σύγχρονης τεχνολογίας, προέρχονται από την αντίσταση της Φύσης στην επιθυμία του ανθρώπου για καταστροφή και αποσύνθεση! Τα προβλήματα των μεγάλων θερμοκρασιών, η αντίσταση του αέρα, το φράγμα του ήχου, είναι επιβεβαιώσεις ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε λάθος μονοπάτι.


«Η τεχνολογία μας, οδηγεί στον θάνατο! Σπαταλά κάρβουνο κα πετρέλαιο, τα οποία έχουν πιο ση­μαντικούς οικολογικούς ρόλους από το να καίγονται σε avόητεc μηχανές, που αναλώνουν τα υλικά και που δηλητηριάζουν και μολύνουν όλο μας το περιβάλλον.»! Αυτές τις απόψεις εξέφραζε ο Σάουμπεργκερ, την δεκαετία τ 1930, όταν καμιά μεγάλη οικολογική καταστροφή δεν ήταν ακόμη ορατή σων ορίζοντα…
Πρότεινε έναν άλλο τρόπο- μιά βιοτεχνολογική μέθοδο – παραγωγής ενέργειας. Μια μέθοδο που θα χρησιμοποιεί την κυκλοειδή μορφή κίνησης, για την θετική παραγωγή ενέργειας από τον αέρα και το νερό. Σύμφωνα με τον παράξενο προφήτη, sη διάσπαση του ατόμου και η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας οδηγεί το μέλλον των κοινωνιών μας στην απόλυτη καταστροφή.
«Οι θεωρίες του Αϊνστάιν για την απόκτηση ενέργειας από την διάσπαση του ατόμου, είναι μιά προσβολή ενάντια στην Φύση. Ένας βιασμός της… Μπορούμε όμως να κάνουμε χρήση της ατομικής ενέργειας μέσω της βιοτεχνολογίaς της σύντηξης…»


‘ Ο Σάουμπεργκερ θέλησε να μιμηθεί την σύντηξη που συμβαίνει στη Φύση με τον σχεδιασμό των μηχανημάτων του που ονόμασε ‘;μηχανές σύντηξης». Yποστήριζε_ότι ήταν μοναδικές γιατί δεν χρειάζονταν καύσιμα! «Όλα τα καταστροφικά συστήματα είναι βασισμένα πάνα σε κινητήρες έκρηξης, αλλά οι κινητήρες σύντηξης δημιουργούν την δική τους πηγή ενέργειας, με την διαμαγνητική χρήση του νερού και του αέρα. Δεν χρειάζονται άνθρακα, πετρέλαιο, ουράνιο ή ενέργεια από την διάσπαση του ατόμου, γιατί μπορούν να παράγουν τψ δική τονς ενέργεια (ατομική) με βιολογικά μέσα και σε ανεξάντλητη ποσότητα – σχεδόν χα-, ρίς καθόλου κόστος. Η ενέργεια μπορεί να είναι Βιο-ηλεκτρική, δηλαδή καταστροφική, ή Βιο-μαγννητική, δη λαδή αναζαογονητική…»,
Ο Σάουμπεργκερ εστίασε όλο του το ενδιαφέρον στην κατασκευή μιας μηχανής για να παράγει ενέργεια απευθείας από νερό και αέρα. Εργάστηκε πάνω σ’ αυτό το 1932 μαζί με τον Δρ. Βίντερ, ένα μηχανικό από την Βιέννη. Είναι γνωστό ότι κατασκεύασαν δύο τέτοια μοντέλα, από τα οποία το ένα καταστράφηκε, γιατί εκτινάχτηκε στο ταβάνι του εργαστηρίου! Δεν μπόρεσε να ελέγξει την τεράστια ποσότητα ενέργειας που δημιούργησε. Εφ’ όσον δεν εμπιστεύτηκε τον τρόπο κατασκευής σε κανέναν και πειραματιζόταν συνήθως μόνος, τα αποτελέσματα και οι λεπτομέρειες αυτών των παράξε­νων ερευνών δεν είναι γνωστά. Πιστεύεται ότι έχουν καταλήξει στα χέρια των ΗΠΑ…


■ Μια συνάντηση με τον Χίτλερ
Στα μέσα της δεκαετίας του ’30, ο Αδόλφος Χίτλερ άκουσε για τον Αυστριακό με τις πρωτότυπες ιδέες για την τεχνολογία και τις παράξενες εφευρέσεις του. Τον προσκάλεσε σε μιά συνάντηση, μέσω της Γερμανικής πρεσβείας. Ο Σάουμπεργκερ παρουσιάστηκε ανακαλύπτοντας ότι ο Γερμανός Καγκελάριος ήταν πάρα πολύ καλά ενημερωμένος για το έργο του και για τις έρευνές του.
Ο Χίτλερ του ζήτησε μιά λεπτομερή εξήγηση των ιδεών και των πειραμάτων του και ο Σάουμπεργκερ μίλαγε χωρίς διακοπή για μία ώρα. Περιέγραψε τα λάθη των συγχρόνων τεχνολόγων, τους κινδύνους που εγκυμονούσαν οι μέθοδοι τους για την φύση, αλλά και τις ατέλειες που παρουσίαζε το τετραετές επιστημονικό πρόγραμμα του Χίτλερ.
Όταν τελείωσε, ο Χίτλερ τον ρώτησε: «Με τι θα αντικαταστήσεις τις γεννήτριες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούμε σήμερα;» Ο Σάουμπεργκερ απάντησε: «Δώσε μου εγκαταστάσεις και προσωπικό – και τα υλικά που θα χρειαστώ – και σε λίγους μήνες θα δεις τις μεθόδους μου για την παραγωγή ενεργείας. Τότε θα μπορείς να αποφασίσεις μόνος σου ποια είναι η πιο αποτελεσματική και η πιο σωστή μέθοδος, με τις καλύτερες προοπτικές για το Μέλλον…» -«Και ποια θα είναι η πηγή των καυσίμων μα τις γεννήτριες σου;…» Νερό και αέρας. Περιέχουν όλη την ενέργεια που χρειαζόμαστε… ‘.
Τότε ο Χίτλερ έδωσε διαταγή στον γραμματέα της κυβέρνησης: «Δώστε σ’ αυτόν τον Αυστριακό – που έχει ιδέες που με ενδιαφέρουν πολύ – όλα όσα χρειάζεται για να αποδείξει ότι έχει δίκιο….»


Μόλις ο Σάουμπεργκερ αποχώρησε, ο διευθυντής του «Επιστημονικού Ινστιτούτου Κάιζερ» αλλά και υφυπουργός, Φρίντριχ Βίλουν – ο οποίος είχε παρακολουθήσει την συζήτηση – πλησίασε τον Σάουμπεργκερ και τον κατηγόρησε ότι προσπαθούσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Χίτλερ για να του βάλει «ανόητες ιδέες» στο μυαλό. Οι δυο άντρες λογομάχησαν πολύ έντονα και ο Σάουμπεργκερ έφυγε πολύ θυμωμένος. Αργότερα όταν τον ξανακάλεσαν στην Καγκελαρία, δεν πήγε αλλά έφυγε στην Αυστρία.
Όταν το 1938 η Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, αμέσως ο Σαάουμπεργκερ έλαβε μήνυμα από τον Τζούλιους Στράικερ, ότι υπήρχε ρητή διαταγή του Φύρερ, να του παρέχουν ότι ζητήσει. Του έδωσαν δέκα εκατομμύρια μάρκα για να διευθετήσει με τις μεθόδους του την ξν-λεία και τα δάση της Βαυαρίας, της Βόρειας Αυστρίας και της Βοημίας. Ένα μεγάλο εργαστήριο στην Νυρεμβέργη ήταν επίσης διαθέσιμο για τις έρει -του. Εκεί, ο Σάουμπεργκερ, μαζί με τον γιο του Βάλτερ, συνέχισαν τα πειράματα για να εξάγουν ηλεκτρική ενέργεια απευθείας από μια υδρορροή.
Σύντομα τα ηλεκτρικά φαινόμενα άρχισαν να εμφανίζονται, το φορτίο μπορούσε να ενισχυθεί μέχρι τα 50.000 βολτς. Το ότι το νερό μπορούσε να παράγει από μόνο του τόσο μεγάλο φορτίο ήταν κάτι το απίστευτο. Αλλά προς στιγμήν δεν κατέληξε σε κάποια πρακτική χρήση – κι έτσι επέστρεψε για λίγο στην Αυστρία.


Μετά το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1943, κάλεσαν τον Σάουμπεργκερ για στρατιωτική υπηρεσία, γιατί ακόμη και οι γέροι έπρεπε να πολεμήσουν. Διορίστηκε διοικητής ενός λόχου αλεξιπτωτιστών(!) στην Ιταλία, αλλά δεν έμεινε για πολύ εκεί, όταν έφτασαν διαταγές από τον Χίμλερ για να παρουσιαστεί στο Κολέγιο των Ες-Ες σιο Ρόζενχάγκελ της Βιέννης.
Όταν έφτασε εκεί, οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Μάουτχάουζεν. Εκεί συναντήθηκε με τον υπασπιστή του Χίμλερ που του έδωσε το μήνυμα: «Σκεφτήκαμε πολύ τις επιστημονικές σου έρευνες και καταλήξαμε ότι είναι πολύ σημαντικές. Μπορείς να διαλέξεις… Ή θα μείνεις στο Μάουτχάουζεν ν’ αναλάβεις την διοίκηση μιας επιστημονικής ο­μάδας από τεχνικούς και φυσικούς που θα σου δώσουμε από τους κρατουμένους, για να κατασκευάσεις μηχανές που θα χρησιμοποιούν την ενέργεια που ανακάλυψες, ή αλλιώς θα σε κρεμάσουμε..


Ο Σάουμπεργκερ, φυσικά δέχτηκε και άρχισε μιά περίοδος εντατικής έρευνας. Υπάρχουν αξιόπιστες μαρτυρίες επιστημόνων που δούλεψαν μαζί του στο Κολέγιο των Ες-Ες στην Βιέννη, ότι ξεκίνησε να τελειοποιεί μοντέλα «ιπτάμενων αντικειμένων» με βιοτεχνολογικά μέσα! Το 1945, ο Σάουμπεργκερ ανακοίνωσε ότι τα λειτουργικά σχέδια για ιπτάμενα οχήματα και υποβρύχια είχαν τελειώσει και μπορούσαν να κατασκευαστούν δυο διαφορετικά μοντέλα.
Με τις νέες μορφές κίνησης και ενέργειας που είχε ανακαλύψει, κατασκεύασε πολλά μοντέλα ιπτάμενων δίσκων, τα οποία λειτούργησαν και πέταξαν, ακόμη και επανδρωμένα, σε μυστικές δοκιμαστικές πτήσεις!
Μεγάλο μυστήριο καλύπτει όλη την υπόθεση, για τους Ιπτάμενους Δίσκους που κατασκεύασαν οι Ναζί… Στο τέλος του πολέμου, εμφανίστηκε μια ομάδα Αμερικανών που φαινόταν να καταλαβαίνει τι συμβαίνει – και κατάσχεσε τα πάντα. Έπειτα από ανακρίσεις, ο Σάουμπεργκερ μπήκε σε «πρόγραμμα προστασίας και παρακολούθησης». Ένα σημαντικό κομμάτι της μηχανής, που κρατούσε μυστικά ο Σάουμπεργκερ σε ένα διαμέρισμα, ανακαλύφθηκε από τις Ρωσικές μυστικές υπηρεσίες.


Ανατίναξαν το διαμέρισμα φεύγοντας, για να μην ανακαλύψει κάποιος άλλος τυχόν πληροφορίες που τους διέφυγαν…
Πολλοί από τους κρατούμενους συνεργάτες του Σάουμπεργκερ ήταν Ρώσοι, που επέστρεψαν στην Σοβιετική Ένωση. Όταν οι Ρώσοι ανέπτυξαν τις διαστημικές ρουκέτες τους, κυκλοφόρησε η πληροφορία ότι είχαν κάνει χρήση κάποιων σχεδίων του Σάουμπεργκερ. Άλλωστε είναι γνωστό ότι πολύ μεγάλο μέρος των τεχνολογικών εξελίξεων που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο, οφείλεται στην εκμετάλλευση των Ναζιστικών επιστημονικών προγραμμάτων από τους Συμμάχους.
Στην δεκαετία του ’50, ο Σάουμπεργκερ κρατήθηκε παρά την θέληση του στις Η.Π.Α., όπου τον ανάγκασαν να δουλέψει σε ένα μυστικό εργαστήριο στην Αριζόνα. Αργότερα, του επέτρεψαν επιστρέψει στην πατρίδα του.




Πέντε μέρες έπειτα από την επιστροφή στο σπίτι του – στις 25 Σεπτεμβρίου 1958 – ο Βίκτωρ Σάουμπεργκερ πέθανε στο Λιντς (γενέτειρα και του Χίτλερ), σε ηλικία 73 ετών. Έλεγε ξανά και ξανά: «Μου πήραν τα πάντα.Τα πάντα! Δεν μου ανήκει καν ο εαυτός μου…»

ΠΗΓΗ: ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, ΤΕΥΧΟΣ 52

Αντιγράφτηκε από: ΕΡΕΥΝΑ & ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s