"Ετοιμαστείτε, έρχονται πολύ δύσκολα…"

Φίλοι και μη…

Οι Έλληνες πρέπει να είμαστε τώρα ενωμένοι περισσότερο από ποτέ.
Από τις αναρτήσεις που κάνουμε στον ενάμιση περίπου χρόνο ζωής του λύχνου, θα έχετε αντιληφθεί,
ότι δεν διακατεχόμαστε από  χριστιανικές πεποιθήσεις.
Όμως θεωρούμε ανοησία το μίσος και τον διχασμό ανάμεσα σε «Εθνικούς» και «Χριστιανούς»…

…έναν σκοπό για τον οποίο έχουν πασχίσει, όχι και λίγοι…
Είναι πλέον δύσκολο να εντοπίσει κανείς όχι ποιές είναι οι «έκ του πονηρού» ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, αλλά ποιές είναι αυτές που καθαρά υποστηρίζουν το Ελληνικό Πνεύμα.
Προσωπικά συνεχίζω να επισκέπτομαι εκκλησίες …
… καλώ τους Συνέλληνες Χριστιανούς να «επισκέπτονται» και εμάς.
‘Ολος αυτός ο πρόλογος αφορά το κείμενο που ακολουθεί και μας βρίσκει σύμφωνους με το μήνυμα του.

(Τα σχόλια είναι από την ιστοσελίδα http://kostasxan.blogspot.com/2010/12/blog-post_9160.html από όπου έγινε και η αντιγραφή)

  Ο γνωστός γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα και αγιορείτης μοναχός προτρέπει πλέον:

«ετοιμασία επειδή ΣΥΝΤΟΜΑ θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα». Η προτροπή αυτή έγινε σε ηγούμενο μονής του Αγίου Όρους.
Ο γέροντας ήταν απολύτως σαφής: » Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες»…
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες μας η μονή έχει φτιάξει ήδη την «ομάδα κρίσης», υπεύθυνη για να προετοιμάσει το μοναστήρι για πολύ δύσκολες ημέρες για άγνωστο χρονικό διάστημα.
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι ένα κακόγουστο αστείο. Αλλά, δυστυχώς, δεν είναι… Δυστυχώς, τα επερχόμενα είναι πλέον ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, αφού όλοι μας μπορούμε πλέον να δούμε αυτό που έρχεται, δηλαδή την δυστυχία και την πείνα…
«Δεν μπορώ να καταλάβω τον κόσμο. Όλοι ρωτάνε: «εμένα με πιάνουν τα νέα μέτρα;»!!! Ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω πόσο πολύ έχει διαβρωθεί η σύγχρονη κοινωνία και οι άνθρωποι που ζούνε σε αυτή τη χώρα. Κανείς δε νοιάζεται για τον διπλανό του. Κανείς δε νοιάζεται για το πρόβλημα που έχει χτυπήσει την πόρτα του συμπολίτη του, του γείτονά του. Όλοι σκέφτονται αν «τα μέτρα» προσβάλουν τα δικά τους μικροσυμφέροντα…! Ειλικρινά, πιστεύω πως ο Θεός θα δώσει την ευκαιρία για να συνέλθουμε. Η Ελληνική Ορθοδοξία ανέδειξε μεγάλες σύγχρονες μορφές, που πρόσφεραν στο έργο του Θεού, που αγωνίστηκαν για να σώσουν ανθρώπινες ψυχές. Ο Πορφύριος, ο Παΐσιος, ο Ιωσήφ… γέροντες που μάτωσαν στον αγώνα υπέρ των συνανθρώπων τους, στον αγώνα να διώξουν την δυστυχία και το κακό από τις καρδιές ανθρώπων που υπέφεραν… Ποιά ηθική υπάρχει πλέον; Το κακό έχει χτυπήσει την οικογένεια… την Παιδεία. Έχει χτυπήσει σε κάθε υγιές κύτταρο της κοινωνίας και σήμερα ζούμε τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Τρέχουν οι άνθρωποι χωρίς να νοιάζονται για τον διπλανό τους. Η κοινωνία που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Σήμερα κυριαρχεί ο ατομικισμός… Γιατί; Επειδή κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα και διάβρωσαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Είναι αδιανόητο! Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε «χάρισμα»!!! Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν και όχι πως να φτιάξουν. Και αυτό, σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας… Μάλιστα, όσα πιό πολλά «αρπάζεις» τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία!!! Αυτό το βλέπει ο Θεός. Σήμερα επιτρέπει να δεχτούμε μερικές σφαλιάρες, ελπίζοντας πως θα συνέλθουμε, όπως συμβαίνει και στους μεθυσμένους…»
Αυτά τα συγκλονιστικά μου κατέθεσε σήμερα σε συζήτηση, αγιορίτης μοναχός. Και η φωνή του έτρεμε από συγκίνηση και αγωνία για όσα πρόκειται να συμβούν.
«Να προσέχεις», μου είπε. «Να πεις και σε άλλους να προσέχουν. Μην αφήνετε την λογική σας να παραδίνεται σε όσα σας λένε. Πού είναι μωρέ η λεβεντιά εκείνων που δεν επέπτρεπαν σε κανέναν να τους μειώσει; Πού είναι εκείνα τα λεβεντόπαιδα που έδωσαν το αίμα τους για όλους εμάς; Αυτή η γη ποτίστηκε με αίμα. Είναι μεγάλο κρίμα να την κυβερνάνε ξένοι και ανάξιοι… Να προσέχετε»…
Τι να πω; Θυμήθηκα τα λόγια του γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα: «Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες. Προσέξτε την ψυχή σας. Μαζευτείτε και δώστε τον αγώνα σας…» Αυτά έλεγε πριν μερικούς μήνες. Και σήμερα γίνεται πιό σαφής: «το Σεπτέμβριο θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα…».
Οι προσευχές του γέροντα είναι πάντα μαζί μας. Όμως, αναρωτιέμαι: Εμείς τι κάνουμε για να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας; Απλά ανησυχούμε για το αν τα μέτρα μας αγγίζουν;
«Κάποιος πρέπει να σας πει πως δεν ζείτε σε όνειρο, ούτε σε εφιάλτη. Ζείτε μία πολύ άσχημη πραγματικότητα, που θα χειροτερέψει…»
Κι εμείς αναρωτιόμαστε: Εμένα με πιάνουν τα νέα μέτρα; αγνοώντας (ηθελημένα) πως όταν θα μας «πιάσουν», θα είναι πολύ αργά…  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s